Lulës që vjen
Në derë
Ia njoh gërshetin
Si zukatë bletësh.
Dhe mileniumin djegës
Para lindjes së diellit.
Lulës që vjen në
Dritare të hapur
Më ringjallë e vdes
Nga etja për puthje
Si dielli që pjek.
Lulës që shëndrit
Në ylber më
Lidhet në qafë
Si kuçeder e rreptë.
Natë ditë shtrihesh
Në kanapenë time
Për të më ringjall’
Gacat e mbulura
Dhe tok më të
Flakë i japim qiellit
Prej engjesh të urtë
Si vet gjak i
Ynë i purpurt.
Zavallit lehtë kur
Kur më puth, e puth
Zemërlekun e orës
Ma tërheq….