Dy gjan print m’thanë kur ishin gjallë:
Po qe se shkel ti bukën gand,
Çoje prej dheut, puthe e vene në ballë!
Ndëgjo, ti djal, pse na jemi pleq.
Kur t’rijsh ke votra mbështetë tue pi duhan,
Mos pështyj në zjarm,
Mos pështyj në dritë, se â keq!
Kam harrue shumë sende që m’i thanë print
Shumë tjera m’sova e dola ndoshta i làarm;
Por bijve të mi kam me u thanë tu’ u rritë:
Mos shkelni bukën,
Mos pështyni në zjarm,
Mos pështyni në dritë.
Komentet