A të kujtohet Barbara
Shiu nuk prante atë ditë në Brest
E ti ecje buzëqeshur
E kthjellët e mahnitur qull në ujë
Nën shi
A të kujtohet Barbara
Si binte shi në Brest
E unë të kam takuar në rrugën Siam
Ti qeshje
Edhe unë qeshja
A të kujtohet Barbara
Ty unë nuk të njihja
Mua ti nuk më njihje
Kujtoje Kujtoje atë ditë patjetër
Mos e harro
Një burrë nën strehën e një hajati
Ka thirrur emrin tënd
Barbara
E ti ke rendur nën shi drejt atij
Qull në ujë e mahnitur e paqësuar
Dhe je kredhur mes krahëve të tij
Kujtoje këtë çast Barbara
E mos më detyro të të drejtohem vetëm ty
Këtë ua them të gjithë të dashuruarve
Edhe pse nuk i njoh
Kujtoje Barbara
Mos e harro
Këtë shi të mirë dhe të lumtur
Mbi fytyrën tënde
Mbi këtë qytet të lumtur
Këtë shi mbi det
Mbi kantierin detar
Mbi barkën e Ouessant
Oh Barbara
Çfarë marrëzie lufta
Që është në ty tani
Nën këtë shi të hekurt
Prej zjarri çeliku dhe gjaku
E burri që të shtrëngonte mes krahëve
Dashurueshëm
Ka vdekur është zhdukur apo është gjallë
Oh Barbara
Bie shiu litar në Brest
Siç binte atëherë
Por nuk është i njëjti shi dhe gjithçka është fundosur
Është një shi i kobeve të tmerrëshme dhe mjeruese
Nuk është më madje as shtrëngata
E hekurit çelikut dhe gjakut
Është vetëm shi resh
Që ndërsehen si qentë
Si qentë që zhduken
Nën fillin e shirave në Brest
E shkojnë të qelben larg
Larg shumë larg Brestit
Ku nuk ekziston më asgjë
Komentet