Polonia është përfshirë në një krizë të thellë politike dhe institucionale, pas përplasjes mes qeverisë së kryeministrit Donald Tusk dhe presidentit Karol Nawrocki për kontrollin dhe përbërjen e Gjykatës Kushtetuese. Situata u përshkallëzua të premten, kur policia rrethoi godinën e gjykatës në Varshavë, ndërsa qindra protestues u mblodhën jashtë saj, duke kundërshtuar pezullimin e drejtuesve të institucionit.

Zhvillimet e detyruan presidentin Nawrocki të ndërpriste udhëtimin zyrtar drejt Senegalit dhe të kthehej urgjentisht në Varshavë. Ai argumentoi se në një moment të tillë duhet të ishte në vend, ndërsa akuzat për një marrje të paligjshme të një institucioni kushtetues dhe shkelje të rendit kushtetues kanë thelluar përplasjen mes kampeve politike.

Në qendër të konfliktit është Gjykata Kushtetuese, emërimet e gjyqtarëve të së cilës janë kthyer prej muajsh në një betejë mes presidentit dhe qeverisë. Nawrocki ka refuzuar të betojë disa gjyqtarë të zgjedhur nga parlamenti, ndërsa drejtuesit aktualë të gjykatës kanë kundërshtuar marrjen e detyrës prej tyre. Qeveria e Tusk nuk e njeh legjitimitetin e përbërjes aktuale të institucionit, duke argumentuar se reformat dhe emërimet e kryera gjatë qeverisjes së mëparshme të partisë Ligj dhe Drejtësi (PiS) e kanë politizuar sistemin gjyqësor. Për këtë arsye, ekzekutivi ka refuzuar të publikojë disa prej vendimeve të gjykatës.

Shkëndija e fundit e krizës ishte vendimi i gjyqtares Anna Korwin-Piotrowska për pezullimin për një muaj nga detyra të kryetarit të Gjykatës Kushtetuese, Bogdan Święczkowski, dhe zëvendëskryetarit Bartłomiej Sochański. Korwin-Piotrowska argumentoi se drejtuesit e institucionit po pengonin ushtrimin e detyrës nga gjyqtarët e zgjedhur nga shumica aktuale parlamentare, duke cenuar procedurat dhe funksionimin normal të gjykatës. Ajo ngriti gjithashtu shqetësime lidhur me buxhetin e institucionit për vitin 2027. Vendimi u kundërshtua nga drejtuesit e pezulluar dhe shkaktoi reagime të forta politike. Brenda pak orësh, mbështetës të opozitës u mblodhën përpara godinës së gjykatës, ndërsa policia vendosi një kordon sigurie. Situata u tensionua më tej kur disa protestues kaluan gardhin rrethues dhe hodhën sende në drejtim të efektivëve. Policia ndërhyri dhe tre persona u ndaluan.

Presidenti kthehet nga Senegali, hyn në gjykatë mes tensioneve
Pas mbërritjes në Varshavë, Nawrocki zhvilloi një takim me presidentin e parë të Gjykatës së Lartë, Zbigniew Kapiński. Më pas, në orët e vona të natës, ai shkoi në godinën e Gjykatës Kushtetuese, ku u prit nga protestuesit me thirrjet “Karol! Karol!”. Sipas raportimeve të mediave polake, hyrja e presidentit në institucion u shoqërua me përplasje dhe tensione mes palëve. Në godinë ndodheshin edhe gjyqtarë të zgjedhur nga parlamenti, legjitimitetin e të cilëve Nawrocki nuk e njeh. Ndërkohë, lideri i opozitës, Jarosław Kaczyński, i kërkoi presidentit të ndërhyjë, duke akuzuar qeverinë e Tusk se po e shndërron Poloninë në një shtet policor.

Nga ana tjetër, kryeministri Donald Tusk mbrojti veprimet e qeverisë, duke deklaruar se rivendosja e shtetit të së drejtës është një detyrim, ndonëse një proces i vështirë dhe që kërkon masa të vendosura. Kriza ka shkaktuar reagime edhe në diplomacinë polake. Ambasadori i Polonisë në Rumani njoftoi dorëheqjen, duke deklaruar se nuk shihte më mundësi për të vazhduar detyrën pas asaj që e cilësoi si përpjekje për marrjen e paligjshme të Gjykatës Kushtetuese.

Edhe ambasadori amerikan në Poloni, Tom Rose, reagoi për zhvillimet, duke i cilësuar ato shumë serioze. “Ngjarjet që po zhvillohen sonte në Gjykatën Kushtetuese të Polonisë janë vërtet shumë serioze. Duket se po dëshmojmë një përballje të paprecedentë mbi përdorimin e pushtetit shtetëror nga qeveria dhe pavarësinë dhe autoritetin e një institucioni kushtetues”, deklaroi ai. Rose shtoi se Shtetet e Bashkuara qëndrojnë në krah të Polonisë, por nuk kanë ndërmend të ndërhyjnë në çështjet e saj të brendshme. Ai theksoi se shqetësimi i Uashingtonit lidhet me stabilitetin, sigurinë dhe të ardhmen demokratike të vendit. Përplasja mes qeverisë dhe presidentit polak ka rikthyer në qendër të vëmendjes krizën e gjatë të sistemit gjyqësor në Poloni, e cila lidhet me reformat e ndërmarra nga qeveritë e mëparshme të PiS dhe përpjekjet e ekzekutivit aktual për të ndryshuar përbërjen e institucioneve të drejtësisë. Ndërsa opozita e cilëson zhvillimin një “grusht shteti” dhe marrje të paligjshme të një institucioni kushtetues, qeveria e Tusk e paraqet ndërhyrjen si pjesë të procesit për rikthimin e shtetit të së drejtës. Deri tani, bëhet fjalë për një përplasje të rëndë institucionale dhe jo për një grusht shteti të konfirmuar. bw

Mijëra studentë, punëtorë, mësues dhe aktivistë kanë dalë këtë të premte në rrugët e disa qyteteve të Italisë, në kuadër të grevës së përgjithshme të thirrur nga sindikata bazë USB. Protestat janë zhvilluar kundër rritjes së kostos së jetesës, luftës dhe politikave të riarmatimit, ndërsa në qendër të kërkesave janë edhe financimi i arsimit dhe shëndetësisë publike, si dhe përmirësimi i kushteve të punës.

Demonstratat kanë përfshirë qytete të ndryshme, nga Palermoja në jug deri në Torino në veri të vendit. Në disa prej tyre marshimet janë zhvilluar pa incidente, ndërsa në Mestre dhe Vicenza janë raportuar përplasje me forcat e policisë dhe protestues të plagosur.

Në Palermo, më shumë se 2 mijë persona, mes tyre studentë, punëtorë dhe përfaqësues të sindikatave, janë bashkuar në marshimin që nisi nga Piazza Castelnuovo dhe vijoi në drejtim të portit. Protestuesit kanë kundërshtuar rritjen e çmimeve të produkteve bazë, qirave dhe faturave të shërbimeve, duke kërkuar njëkohësisht më shumë fonde për shëndetësinë publike.

Në protestë janë bashkuar edhe sindikatat e arsimit dhe studentët, të cilët kanë ngritur shqetësime për gjendjen e ndërtesave shkollore dhe kushtet në institucionet arsimore. Në pankartat e tyre shfaqeshin mesazhe si: “Të ardhura dhe kujdes shëndetësor për të gjithë, le të paguajnë të pasurit për krizën”.
Sipas raportimeve nga terreni, në Palermo situata është monitoruar nga forcat e rendit dhe nuk janë regjistruar tensione gjatë nisjes së marshimit.

Miano
Në Milano, disa qindra studentë janë mbledhur në Piazza Leonardo da Vinci, përpara Politeknikut, për t’iu bashkuar mobilizimit kundër kostos së lartë të jetesës, riarmatimit dhe në mbrojtje të së drejtës për arsim.
Në protestë kanë marrë pjesë grupe studentore, qendra sociale Lambretta, Potere al Popolo dhe sindikata CUB. Në shesh janë shfaqur edhe flamujt e Palestinës, Shqipërisë dhe Kubës.

Përmes mikrofonave, organizatorët u kanë bërë thirrje qytetarëve të dalin në rrugë dhe të kundërshtojnë politikat që, sipas tyre, po rëndojnë jetën e përditshme të njerëzve. Ndër pankartat e mbajtura nga protestuesit ishin mesazhet: “Çrregullimi i vërtetë është padrejtësia”, “Problemi nuk është i huaji, por mungesa e arsimit” dhe “Le ta rimarrim të ardhmen”.

Ndërkohë, itinerari i marshimit është ndryshuar nga plani fillestar. Protestuesit kanë vijuar drejt Via Bonardi, Viale Romagna, Piazzale Piola dhe Via Ampere, për t’u bashkuar më pas me marshimin e punëtorëve në Piazza Durante, në vend të Piazzale Loreto, siç ishte parashikuar fillimisht.

Kozenca
Edhe në Kozenca mobilizimi ka qenë i gjerë. Mbi 1 500 studentë dhe punëtorë janë mbledhur në Piazza Loreto për t’iu bashkuar grevës së përgjithshme të thirrur nga USB.
Në marshim kanë marrë pjesë studentë, mësues të shkollave dhe universiteteve, fermerë me traktorët e tyre, shoferë kamionësh, pronarë biznesesh të vogla, aktivistë dhe përfaqësues të sindikatave. Pjesëmarrja e grupeve të ndryshme profesionale ka zgjeruar karakterin e protestës, e cila ka bashkuar kërkesat për paga dhe kushte më të mira jetese me kundërshtimin ndaj luftës dhe riarmatimit.

Torino
Një mobilizim i madh është raportuar edhe në Torino. Një prej folësve që drejtonte marshimin nga një automjet me altoparlantë deklaroi se në protestë ishin mbledhur më shumë se 50 mijë persona. Në tubim është shfaqur edhe një banderolë në mbështetje të mobilizimit të punëtorëve të porteve në 22 vende të botës.
Protestuesit e kanë cilësuar grevën e punëtorëve të porteve si një mënyrë për të kundërshtuar transportin e armëve dhe për të ndalur mbështetjen logjistike për luftën. Sipas tyre, kur ndalet lëvizja e armëve dhe e mallrave, bëhet e dukshme fuqia e organizimit të punëtorëve.
“Punëtorët e bashkuar, nëse luftojnë së bashku, mund të ndryshojnë rrjedhën e gjërave”, ishte mesazhi i përcjellë gjatë marshimit. Protestuesit deklaruan se kundërshtojnë gjenocidin, shtypjen dhe riarmatimin, ndërsa kërkojnë më shumë investime në arsim, punësim dhe shëndetësi.

Mestre
Ndërsa në disa qytete protestat janë zhvilluar pa incidente, në Mestre, në zonën metropolitane të Venecias, janë regjistruar momente tensioni.
Kur marshimi i studentëve dhe punëtorëve mbërriti pranë mbikalimit që të çon drejt Venecias, protestuesit u përballën me një kordon policor që u bllokoi rrugën. Një pjesë e demonstruesve tentoi të çante kordonin, por ndërhyrja e policisë me shkopinj gome ndaloi përpjekjen.

Vicenza
Përplasje janë raportuar edhe në Vicenza, ku sipas organizatorëve të marshimit, tre pjesëmarrës kanë mbetur të plagosur gjatë përballjes me policinë pranë rrugës unazore.
Njëri prej tyre është goditur në kokë nga një bombol gazi lotsjellës, ndërsa dy të tjerët kanë pësuar dëmtime të tjera. Organizatorët deklaruan se protestuesit po përpiqeshin të kalonin bllokadën policore, por marshimi u ndalua nga ndërhyrja e forcave të rendit me autobote uji. bw

…Në dhomën gjysmë të errët, ku mbrëmja dukej se kishte harruar të largohej, një dritë e zbehtë binte mbi fytyrën e një portreti të pikturuar. Ishte piktura e Amedeo Modiglianit, me atë fytyrë të zgjatur, të heshtur, ku sytë e zbrazët, dukej sikur nuk i përkisnin më botës së të gjallëve ndoshta, nuk ishte më sy, por një boshllëk; një mungesë që nuk e mbushte dot as drita, as imagjinata.Përballë saj,në heshtjen e rëndë të dhomës, pranë një abazhuri, rrinte Mario G., pensionist italian, i ardhur nga Napoli në Vlorë mbas viteve ’80,me të shoqen, mama Vala e quante,për të kaluar vitet e mbetura të jetës.Gjë që u quajt nga opinioni, si surprizë apo paradoks i kohës. Mama Vala kishte lënë një djalë,Kristaqin, që në kohën e luftës dhe tashmë u kthye pranë tij.Kështu ata jetonin veçmas,në një apartament, pranë dhe larg të birit.Mariua një njeri i formuar nga librat, udhëtimet, kujtimet dhe ato përvoja që, me kalimin e viteve, nuk treten, por shtresëzohen në shpirt,si copëzat e një mozaiku të vjetër. Kishte sjellë me vete xhentilesën,kulturën e një jete të tërë, por edhe një dobësi të brishtë: shikimin, që pak nga pak po e tradhtonte.Nuk dihej se kur kishte filluar saktësisht mundimi.Ndoshta ditën kur e kishte parë për herë të parë pikturën, ndoshta shumë më vonë, kur sytë e tij nisën të humbnin sigurinë e dritës. Që atëherë, fytyra e pikturuar nuk rrinte më e varur në mur, ajo ishte bërë një prani.Një dëshmitare e heshtur, një pyetje që nuk merrte përgjigje,një vështrim pa sy, që dukej se dinte më shumë sesa duhej.Pse nuk më sheh?-pëshpëriste ai ndonjëherë, pa e kuptuar nëse po i drejtohej pikturës, apo vetes…

Portreti i A.Mogdilianit

Piktura heshtte. Apo ti më sheh mua pa sy, në mënyrë tinzare?-vazhdonte ai,duke ndier se në atë boshllëk të pikturuar fshihej diçka,që nuk mund ta emërtonte.Jashtë, nata zbriste mbi qytet. Brenda, ai druhej nga drita dhe nga mungesa e saj.Drita e tepërt i plagoste shikimin; errësira ia zgjonte fantazmat.Mes të dyjave, ai kërkonte një vend ku të mund të pushonte,një copëz qetësie ku sytë të mos i kujtonin vazhdimisht atë që po humbiste.Por piktura rrinte aty.E ndriçuar në gjysmëterr, ajo dukej sikur mbante në fytyrën e vet një sekret të vjetër: se njeriu nuk vuan gjithmonë nga ajo që sheh, por ndonjëherë nga ajo që nuk arrin më të shohë; nga boshllëku që zë vendin e një gjëje të dashur dhe pastaj, dalëngadalë,bëhet vetë prania më e fuqishme e jetës së tij.Dhe kështu, çdo mbrëmje, italiani dhe njeriu pa sy, mbeteshin përballë njëri-tjetrit, të lidhur në një dialog pa fjalë.Njëri kishte humbur diçka nga drita e botës;tjetri dukej sikur kishte lindur nga mungesa e saj.

Autoportret i Marios

Në atë dhomë, asnjëri nuk ishte krejtësisht i verbër dhe asnjëri nuk shihte vërtet.Ndoshta, mendonte pensionisti,ky ishte mallkimi i syve:të mos dinin nëse kishin frikë nga errësira që po vinte, apo nga ajo që kishte filluar të jetonte brenda tyre.Në vend të syrit, një boshllëk i ftohtë, jo errësirë, sepse edhe errësira ka një prani. Por një mungesë që të vështron pa të parë,të intrigon.Ku fytyra ruante trajtat njerëzore,por diçka në të ishte fshirë. Dhe pikërisht kjo mungesë fillon të mbushë dhomën, të pushtojë mendimet,të bëhet më e pranishme se çdo objekt tjetër.Për një njeri që po humb sigurinë e shikimit, piktura nuk është më thjesht pikturë: është një pyetje pa përgjigje, një pasqyrë që nuk pasqyron asgjë, apo pasqyron për dikë mjaft, por që të shtang, nuk të lejon të largohesh prej saj.Njëfarë shikimi i kthyer nga brenda, i fshehur, që reflektonte përballë saj, fobinë për dritën e syve të tij.Dy realitete të ndryshme takohen, përballen dhe fillojnë të ushqejnë ankthin e njëri-tjetrit.

Dialogu i heshtur me pikturën

Pyetja që lindëte kjo skenë, nuk ishte nëse piktura e frikësonte Marion, por përse ai kishte nevojë ta shihte vazhdimisht atë që, njëkohësisht dëshironte ta shmangte.Mario rrinte ulur në kolltukun e tij të vjetër, me duart e mbështetura mbi të.Nuk e kishte menduar që admirimi i asaj pikture do t’i kthehej në makth! Sytë i ndjente të lodhur.Nuk e dinte nëse shihte më pak nga dobësimi i shikimit, apo nga ankthi se mos ajo që shihte, nuk do të ishte më e njëjta.Apo e kishte pushtuar obsesioni për dritën?! Ndërkaq ndjeu një të ftohtë rrënqethës t’i përshkonte shpirtin.Të kam kthyer me fytyrë nga muri disa herë, pëshpëriti,…por prapë më duket se je përballë meje. Si është e mundur që një copë kanavacë me ngjyra, të mos më lërë të qetë?…Për një çast, mendoi të merrte një copë pëlhure dhe ta mbulonte pikturën, por nuk lëvizi, diçka e frenonte. E kuptoi se dëshira për ta mbuluar, për ta fshehur, nuk ishte kurrë aq e fortë, sa ajo dëshirë e dhimbshme, për ta riparë sërish… Ndërkaq mama Vala dremiste në kanape, e shkëputur tashmë nga Tv dhe Rai1. Mario, me një ndjesi të thellë nostalgjie, kërkoi të shkëputej nga makthi që ende i rëndonte shpirtin. Shuajti dritën e spotit që ndriçonte pikturën dhe, nën dritën e zbehtë të abazhurit, mori lapsin e nisi të vizatonte portretin e vet. Me kujdes të veçantë, theksoi sytë, sikur të donte të përjetësonte në ta, gjithçka që koha kishte zbehur, por që kujtesa ende e ruante të gjallë. Pastaj, me një përmallim të heshtur, e mbështeti portretin mbi një kornizë, duke e lënë të qëndronte aty, mes dritës dhe hijes, si një copëz e harruar e vetvetes. Dhe ashtu i lodhur, ulur në kolltuk,e mundi gjumi. Drita e agimit e gjeti në poliklinikë. Shkoi në kartotekë për të marrë një numër për vizitë, te okulisti që dëshironte. Justina, infermierja, e priti me mirësjellje dhe i dha një numër shtesë, pasi numrat e zakonshëm kishin mbaruar. Veç ai i kishte marrë masat, duke thurur që më parë fijet e interesimit për vizitën time. Unë, ndërkaq, sapo po dilja nga nënkalimi i gjashtëkatëshit, në udhën që më çonte drejt spitalit, u gjenda para një të papriture. Aty më prisnin Kristaqi, si djali i Marios, së bashku me Agimin, dy modistët dhe miqtë e mi, të cilët, me një kureshtje të veçantë, interesoheshin për të. Ishte sikur lajmi për vizitën time të kishte mbërritur para meje, duke zgjuar pritshmëri, e duke mbledhur rreth vetes njerëz që e respektonin. Mbasi mbarova operacionet në spital, u nisa për në poliklinikë, me intensivitetin e rutinës. Aty ishte një arenë e vërtetë, me shumë njerëz në konfuzion e grindje, një mizaskenë që i kishte të gjitha. Fillimi i vizitës ishte thuajse si opium, i cili vendoste në mënyrë magjike qetësinë… Vizita e Marios ishte më shumë se një takim mjekësor: një dialog i këndshëm kulturash, zhvilluar në italisht. Pasi i shpjegova gjendjen e syve, praninë e kataraktit dhe glaukomës, caktuam ditën e ndërhyrjes.Aty, shpresa dhe ankthi, buzëqeshja e ngrirë dhe besimi, takoheshin në një çast të veçantë. Një çast pothuajse i shenjtë, ku shpirti i mjekut dhe ai i të sëmurit bashkohen në heshtjen e një besimi të përbashkët.

…Një ditë të bukur pranvere, e shtunë 15 Mars 1986,dita që zgjodha të operoja Marion.Unë zakonisht nuk operoja të shtunë, por e zgjodha atë ditë,pasi isha mjek roje dhe mund ta kontrolloja më me kujdes, dekursin e tij postoperator.Sapo mbrita në spital e thirra në dhomën time, për një suport psikoterapeutik dhe për ta çliruar nga ankthi. Dukej tepër i stresuar, mbasi e kapa nga dora për ta qetësuar, paralelisht i mata pulsin dhe i spjegova me qetësi, procedurën e interventit. Një praktikë që e aplikoja shpesh. Ai më ndiqte me kujdes dhe vëmendje, tërësisht i përqëndruar. Në përfundim ju afrua dritares, drejtoi sytë nga qielli,bëri kryqin, mandej u dëgjua lehtë Ave Maria…Doktor, Më falni por duhet të bëja ritualin religioz. Juve jeni ateist?! Jo të gjithë ju përgjigja unë. Dëshiron që gjatë operacionit të dëgjohet muzikë, e pyeta. Ai sikur u tjetërsua nga gëzimi dhe u lirua nga stresi: Grazie. Më vini nga regjistratori im,“O sole mio”, të Eduardo di Capua, në zërin manjifik të Enrico Carusos. Uli kokën dhe pëshpëriti nën zë, melankolik, vargjet e asaj lirike napoletane: “ Che bella cosa na jurnata ’ e sole …O sole mio sta nfronte a te”…Dhe mandej, mes këtyre melodive filluam operacionin.Kështu unë operova për herë të parë në karrierën time, nën tingujtë e muzikës. Aplikova interventin e kombinuar të kataraktit dhe të glaukomës. Gjithçka kaloi shpejt dhe normalisht. Me zërin e mrekullueshëm të atij tenori të madh, përfundoi dhe operacioni. Mario i impresionuar nga procedura e aplikuar, më falenderoi pa ngurruar, në italisht: “Dottore molto grazie, tu sei fantastico”. Unë e shoqëroja me buzëqeshje dhe me krenarinë që të sjell suksesi. Ishte një eksperiencë interesante.

Pas një jave, kur gjatë vizitës në poliklinikë, pata kënaqësinë e pafundme të shihja me sytë e mi, rezultatin e operacionit në syrin e djathtë të Marios. Ishte një çast që më mbushi shpirtin me gëzim e emocion. Drita që kishte nisur të shkëlqente në syrin e tij nuk ishte më vetëm dritë shikimi, por një rreze e fuqishme që i kishte ndriçuar gjithë qenien, i kishte zgjuar shpresën dhe i kishte rikthyer gëzimin e jetës. Mario nuk përmbahej dot. Lotët i rridhnin si një fëmije që, pas një pritjeje të gjatë e plot ankth, sheh më në fund të përmbushet ëndrra e tij. Ishte aq i mbushur me emocion, sa fjalët i dukeshin të vogla, përballë asaj që ndiente në zemër. Nuk dinte si ta shprehte mirënjohjen, si ta përkthente në fjalë atë lumturi që i buronte nga shpirti. Në sytë e tij të përlotur lexohej gjithçka: lehtësimi, shpresa, gëzimi dhe një falënderim i thellë, që nuk kishte nevojë për fjalë. Në ato çaste, kuptova edhe një herë se sa e madhe mund të jetë vlera e një ndërhyrjeje mjekësore: ajo nuk i rikthen njeriut vetëm dritën e syve, por edhe dritën e shpirtit, besimin te jeta dhe buzëqeshjen që ndonjëherë fati, ia ka lënë në hije. Dhe lotët e Marios, të pastër e të sinqertë, u bënë për mua shpërblimi më i bukur, një dëshmi e gjallë se përtej mjeshtërisë së duarve, mjekësia është mbi të gjitha humanizëm dhe dashuri për njeriun. Ishte e diel, 30 mars. Një nga ato të diela pranverore, kur natyra zgjohet ngadalë nga heshtja e dimrit, ndërsa shpirti, pa e kuptuar pse, ndien një mall të lehtë për gjithçka që ka ikur e nuk kthehet më. Atë ditë, Mario më befasoi me një surprizë të veçantë. Erdhi në shtëpinë time me një pako në dorë, i veshur me një kostum të zi dopiopet, me papijon të kuq dhe një borsalinë të zezë, që shkëlqente lehtë mbi kokë. Kishte diçka solemne në paraqitjen e tij, një elegancë të një kohe tjetër, ku vitet nuk kishin arritur t’ia zbehnin hijeshinë. Pasi u ul në divanin pranë dritares, vështrimi i tij u ndal te lulet e bardha të kumbullës, që kishin çelur dhe qëndronin mbi degë si një kurorë e brishtë. Ishte një bukuri e qetë, pothuajse e shenjtë, nga ato pamje që të kujtojnë se jeta di të rilindë edhe atëherë kur koha, në heshtje, vazhdon të marrë me vete gjithçka. Mario i soditi për pak çaste lulet, pastaj u kthye nga unë dhe, me një buzëqeshje të përmbajtur, tha: -Sot, doktor, kam një festë të dyfishtë. Unë buzëqesha. E kisha parë në televizor se, ajo e diel përkonte me Pashkët katolike. -E kuptoj, i thashë. Për njërën festë na ka njoftuar televizioni.Ai më pa me atë shprehjen e tij të veçantë, ku serioziteti përzihej me një lloj humori të hollë, dhe m’u përgjigj: -E di, doktor, që për njërën të ka informuar televizioni. Por tjetra është po aq e shenjtë për mua. Sot kam përvjetorin e tetëdhjetë e pestë të lindjes sime. Pikërisht sot! Gëzoj dy ndriçime: ndriçimin e dritës së syrit dhe ndriçimin e shpirtit. Teksa shqiptoi fjalët e fundit, bashkoi duart dhe bëri shenjën e kryqit, me një përkushtim. Ishte një gjest i thjeshtë, por në atë çast m’u duk sikur përmblidhte brenda aq shume emocione, shpresa e mirënjohje. Pastaj ngriti pak pakon, që mbante pranë vetes dhe vazhdoi: -Në këtë pako kam një tortë, të cilën e porosita në Turizëm, në “Adriatik”, tek maitre-i, zoti Andrea. Kam gjithashtu edhe një shishe shampanjë. Një dhuratë e vogël, në krahasim me tuajën. E tha këtë me një kënaqësi të përmbajtur, sikur po më besonte një sekret të bukur, një gëzim që kishte pritur gjatë për ta ndarë me dikë. Për një çast, vështrimi im u kthye përsëri nga lulet e bardha të kumbullës. M’u duk se ato, me brishtësinë e tyre, i ngjanin vetë jetës së njeriut: çelin në heshtje, shkëlqejnë për pak kohë dhe, pa bërë zhurmë, një ditë i lëshojnë petalet në erë dhe humbasin. Por ndoshta pikërisht për këtë arsye bukuria e tyre është kaq prekëse: sepse e dimë që nuk do të zgjasë përgjithmonë. Mariua para se të largohej, më tha me mirësjelljen e tij të zakonshme, me një “noblesse oblige”: -Nuk dua t’ju preokupoj, doktor, por sonte ju pres bashkë me zonjën, për një vizitë në shtëpinë time. E falënderova për ftesën, ndërsa ai u ngrit nga divani, e shoqërova me mendimin, për përvjetorin e tij dhe për atë mënyrë kaq njerëzore, kaq të ndjerë, me të cilën kishte zgjedhur ta përshëndeste jetën në një ditë të shenjtë. Kuptova, sepse vitet mund të na i rëndojnë hapat, mund të na thinjin flokët, e të na mbushin kujtesën me hije, por për sa kohë shpirti vazhdon të kërkojë dritë, njeriu nuk është ende i dorëzuar përpara kohës, pikërisht për këtë arsye, e bën çdo lule, çdo buzëqeshje dhe çdo takim njerëzor edhe më të çmuar. U përgatitëm sipas “protokollit” të festës, morëm me vete një shishe verë Vlosh, nga Narta dhe u nisëm drejt Marios. Sapo kaluam pragun e dhomës, na mbështolli tradita italiane, me atë alegrinë dhe ngrohtësinë e saj të veçantë, ku festa nuk është thjesht një datë në kalendar, por një mënyrë për të ndarë gëzimin, shijen dhe shpirtin e jetës.Tryeza e “Risurrezione di Cristo”, me zambakët e bardhë, trëndafila krem, qirinj të gjatë në shandanë të artë dhe një mbulesë linoje fine në të bardhë qumështi, në qendër, një kryq i vogël elegant floriri, vezët në ngjyrë ari, krijonin një atmosferë të këndshme, solemne dhe aristokratike.

Solemniteti i tavolinës në Pasqua Catòlica

Në një kënd të padukshëm të dhomës, nën një mantel dantele, më tërhoqi vëmendjen një skulpturë, që ndriçonte nën dritën e zbehtë të qiririt. Mariua më kapi nga krahu: “ Una miniatura dell’ opera magica di Antonio Maraini,‘ La Vergine et l’angelo d’annunzio’. Por ajo që më befasoi, ishte portreti i një të riu, një portret sa i bukur, aq edhe enigmatik. Në vend të syve, fytyra e tij mbartte një zbrazëti të pazakontë, një mungesë që nuk e kisha hasur kurrë më parë. Sikur piktori të kishte lënë qëllimisht dy hapësira të heshtura, ku shikimi nuk depërtonte dot dhe ku misteri i shpirtit mbetej i pazbuluar. Piktura ishte kurorëzuar me një kurorë lulesh, që i jepte portretit një hijeshi të veçantë, një bukuri të brishtë, thuajse të përhumbur. – Kjo është një vepër e famshme e maestros Amedeo Modigliani, piktorit të shquar me origjinë toskane, një prej figurave të veçanta të artit modern, me një jetë bohemë dhe një fund tragjik.Doktor, juve, si okulist, ju ka tërhequr veçanërisht mënyra se si ai i trajton sytë: sy pa brendi, pa shprehje, sikur të fshehin pas vetes, një botë që nuk mund të lexohet lehtë. Kësaj veçantie autori i atribuoi një thënie intriguese: «Unë do t’i pikturoj sytë tuaj kur të gjej shpirtin tuaj…» Ishte pikërisht kjo pikturë që më solli tek ju, më tha, përpara se të niste të më rrëfente dramën që kishte përjetuar…Më pas, tryeza u mbush me shije të traditës italiane si: agnello al forno, fellata napoletana, torta pasqualina, colomba pasquale– ëmbëlsira tradicionale në formën e një pëllumbi, simbol i paqes dhe i ringjalljes. Biseda vazhdonte, shijet përziheshin me aromat e festës dhe rrëfimi i saj shpaloste ngadalë dhimbjen me haren e vet…Por mendimi im kishte mbetur atje: te ai portret, te sytë që nuk shihnin, te boshllëku që fliste më shumë se një vështrim i gjallë dhe pranë tij njeriu mozaik. Së fundi, piktura u bë pasqyrë e shpirtit të Marios, ndërsa sytë e tij shprehnin atë që fjalët nuk mund ta thoshin. Rikthimi i shikimit i hapi dritaren e gjërave të dukshme, ndërsa arti mes pikturës, i çeli dritaren përtej asaj që shihet. Ajo ishte shprehje jo vetëm e identitetit të tij, por dhe metafora e jetës. Dhe sa më shumë mendoja për të, aq më shumë më dukej se Modigliani nuk kishte lënë sytë bosh nga mungesa e shpirtit, por nga pamundësia për ta shprehur atë plotësisht, përmes një vështrimi të zakonshëm. Ndoshta, për të, shpirti nuk zbulohej menjëherë, duhej depërtuar përtej pamjes, përtej heshtjes, përtej asaj që sytë mund të tregonin. Sepse ndonjëherë, ajo që nuk shohim në sytë e dikujt, është pikërisht ajo që shpalos të na tregojë, me shpirtin e vet…

Presidenti i Këshillit Evropian, Antonio Kosta, dhe presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, uruan Listën Studentore për fitoren në zgjedhje, duke shprehur gatishmërinë e institucioneve evropiane për të mbështetur përparimin e Serbisë drejt BE-së.

“Jemi të gatshëm të mbështesim reformat në fushën e sundimit të ligjit, lirisë së mediave, luftës kundër korrupsionit dhe forcimit të institucioneve demokratike, si dhe të punojmë së bashku për realizimin e së ardhmes evropiane të Serbisë”, thanë ata në një postim të përbashkët në X.

Komisionarja evropiane për Zgjerim, Marta Kos, vlerësoi se rezultati i zgjedhjeve shënon një fillim të ri në marrëdhëniet e Serbisë me Brukselin.

“Për Serbinë mund të fillojë një kapitull i ri. Dyert e BE-së janë të hapura dhe jemi të gatshëm të ecim përpara së bashku”, tha Kos në një deklaratë me shkrim, të shpërndarë për gazetarët nga kabineti i saj.

Duke uruar Listën Studentore, ajo tha se qytetarët e Serbisë e shprehën zërin e tyre duke marrë pjesë në zgjedhje në numër historik, pas pothuajse dy vjetësh protesta për demokraci, sundim të ligjit dhe luftë kundër korrupsionit.

“Pikërisht këto janë vlerat që qëndrojnë në zemër të Bashkimit tonë Evropian”, tha Kos. bw

Protestat studentore në Shqipëri kanë marrë mbështetjen e Demokratëve Evropianë, të cilët nga kongresi i tyre në Athinë i kanë drejtuar një mesazh kryeministrit Edi Rama, duke deklaruar se qëndrojnë në krah të të rinjve që kërkojnë ndryshim dhe një të ardhme demokratike për vendin.

Përmes një reagimi publik, Demokratët Evropianë kanë vlerësuar guximin e studentëve shqiptarë, duke theksuar se përpjekja e tyre lidhet me aspiratën për një Shqipëri demokratike dhe evropiane.

“Përshëndetje, Edi Rama. Nga kongresi ynë në Athinë, familja e Demokratëve Evropianë ka një mesazh për ju: Ne qëndrojmë me të rinjtë e guximshëm të Shqipërisë, që luftojnë për një Shqipëri më në fund demokratike dhe evropiane. Faleminderit deputetes Marjana Koçeku që u bashkua me ne!”, thuhet në mesazhin e tyre.

Në kongres ka marrë pjesë edhe deputetja e pavarur Marjana Koçeku, e cila ka folur për protestat e studentëve në Shqipëri dhe për simbolikën e lëvizjes së njohur si “Revolucioni i Flamingove”.

Gjatë fjalës së saj, Marjana Koçeku theksoi se për shqiptarët Evropa nuk përfaqëson vetëm një destinacion gjeografik apo ekonomik, por mbi të gjitha vlerat e demokracisë, transparencës dhe llogaridhënies.

Ajo deklaroi se flamingoja është shndërruar në simbol të rezistencës qytetare dhe të zgjimit demokratik, ndërsa ngriti akuza për përdorimin e dhunës ndaj studentëve protestues nga forcat e policisë.

“Për shqiptarët, Evropa nuk ka qenë kurrë thjesht një pikë në hartë apo vetëm një mundësi ekonomike. Ajo ka përfaqësuar diçka shumë më të shenjtë dhe më të rëndësishme për kombin dhe popullin tonë: vlerat evropiane të demokracisë, transparencës dhe llogaridhënies.

Por, flamingoja u shndërrua shpejt në një simbol që përfaqësonte shumë më tepër sesa thjesht natyrën. Ajo u bë simbol i rezistencës, guximit qytetar dhe zgjimit demokratik për vendin tonë.

Unë personalisht kam vizituar spitalet, ku, për shkak të dhunës së rëndë të ushtruar ndaj studentëve protestues nga policë me rroba civile, po përdoren të gjitha mjetet për t’i ndaluar studentët të protestojnë dhe të kërkojnë të drejtat e tyre demokratike”, deklaroi Koçeku.

Mesazhi nga Athina vjen në një kohë kur protestat studentore vijojnë prej ditësh në Tiranë, ndërsa kërkesa kryesore e demonstruesve mbetet dorëheqja e kryeministrit Edi Rama. bw

VOAL- Policia gjermane njoftoi sot, të shtunën, se ka arrestuar një të dyshuar pas një zjarri në rezidencën Kehlsteinhaus të Adolf Hitlerit, e njohur edhe si “Foleja e Shqiponjës”, në Bavari.

Rreth 200 zjarrfikës u mobilizuan për të shuar flakët në këtë ndërtesë të vështirë për t’u aksesuar, e cila ndodhet në majë të një shkëmbi mbi Berchtesgaden. Në orët e para të mëngjesit të së shtunës, sipas imazheve të kapura nga një kamera meteorologjike, zjarri vazhdoi të shkatërronte ndërtesën.

Policia bllokoi hyrjen në rrugën që të çon në ndërtesë, ndërsa bora binte në majë, siç vërejti një fotograf i AFP-së. “Një i dyshuar është marrë në paraburgim”, tha policia, duke shtuar se askush nuk u lëndua.

Një zjarr ka shpërthyer në “Foleja e Shqiponjës”, rezidencën malore të Adolf Hitlerit mbi Berchtesgaden

Sipas forcave të rendit, një detektor tymi në ndërtesë aktivizoi alarmin e zjarrit rreth orës 9:50 të mbrëmjes të premten. Zjarrfikësit u njoftuan dhe vunë re flakë që ngriheshin lart në qiell ndërsa i afroheshin vendit të ngjarjes. Me të mbërritur, ata “zbuluan se ndërtesa ishte plotësisht në flakë”.

Qasja në vendin e zjarrit, i vendosur në 1,834 metra mbi nivelin e detit, dhe shuarja e zjarrit ishin të vështira, sipas zëdhënëses së policisë Lisa Maier. “Hyrja në ndërtesë është e mundur vetëm me mbrojtje të rëndë të frymëmarrjes”, tha ajo.

Ekipe shpëtimi nuk gjetën askënd brenda ndërtesës. Ende nuk është lëshuar asnjë informacion mbi shkakun e zjarrit. “Hetimi penal është duke vazhduar”, deklaroi Maier.

Menjëherë pas shpërthimit të zjarrit, “një person i dyshimtë tërhoqi vëmendjen e hetuesve”, tha policia. Personi u mor në paraburgim. “Hetimi aktualisht synon të përcaktojë nëse ky person ishte i përfshirë në zjarr”, shtuan ata.

Sipas tabloidit Bild, ndërsa ishin në rrugën e tyre për në vendngjarje, oficerët e zbatimit të ligjit hasën një motoçiklist. Ky i fundit u ndalua më pas, raporton gazeta.

E ndërtuar midis viteve 1937 dhe 1938 pranë Berchtesgaden, Kehlsteinhaus ishte pjesë e “zonës së ndaluar të Führer” në Obersalzberg dhe ishte menduar të shërbente si rezidencë shtetërore për Adolf Hitlerin, i cili, megjithatë, e vizitonte shumë rrallë.

E bërë e famshme nga filma të shumtë amerikanë të pasluftës, ndërtesa ofron pamje të jashtëzakonshme të një peizazhi piktoresk malor që bie ndesh me tmerrin e Rajhut të Tretë, politikat antisemite, raciste dhe ekspansioniste të të cilit shkaktuan vdekjen e miliona njerëzve dhe çuan në Holokaust. E ndërtuar me gur dhe granit, ajo kishte për qëllim të impresiononte diplomatët e huaj. Ndërtesa i mbijetoi Luftës së Dytë Botërore e padëmtuar. Që nga viti 1952, ajo është përdorur si restorant dhe një ekspozitë gjurmon historinë e saj. Turistët duhet të marrin një autobus për të shkuar atje. Agjencitë

Nga Shqipëria kanë dalë akuza tronditëse. Raportet e publikuara nga JOQ Albania dhe Gazeta Telegraf më 20 tetor 2026 pasqyrojnë pretendimet e një personi anonim, i cili prezantohet si punonjës policie.

.

Akuzat përfshijnë praninë e personave të maskuar – të lidhur, siç pretendohet, me Belinda Ballukun –

të cilët vëzhgojnë punonjësit e policisë;

kërcënime ndaj familjeve të tyre;

presion mbi oficerët që refuzojnë të ushtrojnë forcë ndaj studentëve;

si dhe përfshirjen e mundshme të grupeve të krimit të organizuar.

.

Këto pretendime nuk janë verifikuar në mënyrë të pavarur.

Megjithatë, ato janë mjaft serioze sa për të kërkuar një hetim të menjëhershëm dhe të pavarur.

.

Kërkoj që Prokuroria e Posaçme Kundër Korrupsionit (SPAK) në Shqipëri të zbardhë faktet, të identifikojë çdo person përgjegjës për kërcënime apo dhunë, si dhe të garantojë mbrojtjen e dëshmitarëve.

.

Revolta studentore në Shqipëri ka tërhequr vëmendjen edhe në Gjermani. Knut Abraham, deputet i CDU-së në Bundestagun gjerman dhe ish-këshilltar i kancelares Angela Merkel, ka reaguar për protestat në Tiranë, duke shprehur shqetësimin e tij të thellë për zhvillimet dhe duke vënë në dukje kërkesat e qytetarëve shqiptarë kundër korrupsionit dhe lidhjeve mes politikës e krimit të organizuar.

Përmes një reagimi në rrjetin social X, Abraham thekson se kërkesat e protestuesve pasqyrojnë vlerat europiane që Shqipëria është zotuar të mbështesë. Deklarata e deputetit gjerman vjen në ditën e tetë të revoltës studentore, ndërsa të rinjtë vijojnë protestat duke kërkuar dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama.

Reagimi i plotë i Knut Abraham në X:

“I kam ndjekur protestat në Tiranë me shqetësim të thellë. Qytetarët kërkojnë fundin e korrupsionit, favoreve politike dhe lidhjeve midis krimit të organizuar dhe politikës. Këto kërkesa pasqyrojnë vlerat europiane që Shqipëria është zotuar të mbështesë”.

Kush është Knut Abraham?

Knut Abraham është deputet i CDU-së në Bundestagun gjerman dhe një figurë e angazhuar në çështjet europiane, marrëdhëniet ndërkombëtare dhe të drejtat e njeriut.

Në Bundestag, ai është anëtar i Komisionit për Punët e Jashtme dhe i Komisionit për të Drejtat e Njeriut dhe Ndihmën Humanitare, ku drejton grupin parlamentar CDU/CSU. Ai është gjithashtu pjesë e delegacionit gjerman në Asamblenë Parlamentare të Këshillit të Europës, ku mban funksione drejtuese.

Reagimi i tij i shtohet vëmendjes ndërkombëtare ndaj protestave në Shqipëri, ku studentët dhe të rinjtë kërkojnë largimin e qeverisë dhe kundërshtojnë korrupsionin e keqqeverisjen. sn

Policia e Kosovës ka bërë të ditur se është arrestuar Albert Sylaj, i dyshuar për vrasjen e Arlinda Zekajt në Vitomiricë të Pejës. 

Sylaj është arrestuar rreth orës 23:40 në Deçan.

Sylaj dyshohet se më 25 tetor me sëpatë vrau Arlinda Zekajn, ish-kunatën e tij. Ai po kërkohej nga policia.

“Pas angazhimeve intensive operative dhe hetimore, si dhe bashkëpunimit me qytetarët, është lokalizuar dhe arrestuar personi i dyshuar, Albert Sylaj, i cili ishte në kërkim lidhur me rastin “vrasje e rëndë” të ndodhur më 25 tetor 2026, në fshatin Vitomiricë të Pejës. Arrestimi është realizuar sonte, rreth orës 23:40, në Deçan, pas veprimeve të ndërmarra nga njësitet përkatëse policore”, ka njoftuar Policia e Kosovës. Panorama

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti gjatë seancës së jashtëzakonshme të Kuvendit të Kosovës për vrasjen e Arlinda Zekajt, ka thënë se e dënon ashpër këtë krim duke kërkuar zbardhjen e çdo përgjegjësie.

Kurti u shpreh se e mbështet iniciativën për themelimin e një komisioni parlamentar që heton dhe zbardhë çdo dështim të mundshëm institucional për këtë rast, ndërsa propozoi edhe dy ndërhyrje për Ministrinë e Punëve të Brendshme dhe Ministrinë e Drejtësisë.

“Edhe unë i bashkangjitem kësaj iniciative dhe propozoj dy ndërhyrje konkrete – të ngarkoj Ministrinë e Punëve të Brendshme që përmes strukturave kompetente të Policisë të organizojë brenda 72 orëve rishikimin urgjent të rasteve aktive me rrezik të lartë. Për secilin rast të dokumentohen masat e sigurisë, zyrtari përgjegjës për ndjekjen e tyre dhe bashkërendimi me institucionet përkatëse, qendrore dhe lokale përfshirë zbatimin policor të udhrave mbrojtës dhe reagimin ndaj alarmeve të mbikëqyrjes elektronike. Gjithashtu brenda 72 orëve, Ministria e Drejtësisë të vijë me një raport të detajuar që zbardh gjithë reagimin apo mosreagimin e secilës hallkë të zingjirit institucional në këtë rast”, ka thënë Kurti.

Kurti ka theksuar se vrasjet e grave në Kosovë janë edhe si pasojë e mendësisë së patriarkalizmit.

Ai është shprehur se nga kjo mendësi nuk përjashtohen as institucionet. Sipas tij kjo është arsye pse duhen hetuar hetuesit dhe pse kur kemi të bëjmë me gjykatësit na duhet të mendojmë se kush do t’i gjykojë ata.

“Dukuria e vrasjes së grave është pasojë e mendësisë së patriarkalizmit që fatkeqësisht nuk i përjashton as institucionet, ku ushqen neglizhencën dhe mosveprimin përballë dhunës ndaj grave. Kjo është arsyeja pse kur të hetojmë duhet t’i hetojmë edhe hetuesit, kur të presim prej prokurorëve do të na duhet t’i akuzojmë edhe ata, e kur kemi të bëjmë me gjykatësit do të na duhet të mendojmë edhe kush do t’i gjykojë ata. Sivjet janë vrarë tetë gra, na duhet një debat publik për mënyrën se si shoqëria dhe shteti i trajton gratë që kërkojnë shkurorëzim, pavarësi dhe të drejtën e tyre në pronë e trashëgimi.

Për bindjen time të fuqishme ky është thelbi. Ne e kemi një raport të vështirë me shkurorëzimin dhe barazinë gjinore kur vije puna tek trashëgimia dhe pronësia. Duhet të flasim për mënyrën se si kërkesat legjitime të grave për të drejtat e tyre shndërrohen në burim konflikti. Si normalizohet kontrolli mbi jetën dhe vendimet e tyre dhe si në vend që të mbështeten, ato shpesh lihen të përballen të vetme me dhunën dhe institucionet që dështojnë t’i mbrojnë”, ka deklaruar Kurti.

Kurti ka thënë se duhet ofruar gatishmëria nga të gjithë për të kundërshtuar mendësinë e cila vlerën e gruas e mat me nënshtrimin e saj.

“Çdo shkelje duhet të zbardhet dhe çdo përgjegjësi të trajtohet sipas ligjit. Vrasja e saj na detyron të kërkojmë përgjegjësi në çdo hallkë institucionale dhe ta shqyrtojmë ndërgjegjen tonë shoqërore çfarë po mbrojmë kur në emër të familjes kërkojmë heshtjen e gruas, kur në emrin e nderit gjykojmë zgjedhjet e saj, kur durimin përballë dhunës ja njohim si virtyt ndërsa kundërshtimin ia ngarkojmë si faj. Një shoqëri nuk mund ta quaj vlerë atë që ruhet duke cenuar dinjitetin dhe jetën e një njeriu. E dënoj ashpër këtë krim. Për Arlindën kërkoj drejtësi dhe zbardhjen e çdo përgjegjësie. Nga të gjithë ne kërkoj gatishmërinë për ta kundërshtuar atë mendësi që ende e mat vlerën e gruas me nënshtrimin e saj. Për ta kundërshtuar këtë mendësi duhet të jemi të qartë për atë që e bën një vlerë të denjë për t’u mbrojtur – respekti për dinjitetin njerëzor”, ka thënë Kurti./Koha.net

“Bëhuni gjithnjë e më shumë, sepse kështu e zbukuroni Shqipërinë dhe vetëm kështu do ta mposhtni Piktorin, i cili nuk e kursen as familjen e Presidentit amerikan për ta mbuluar fytyrën vetjake të shkatërrimtarit të shqiptarisë.

Brohorimat tuaja kundër plehut politik tridekadësh, që ka mbuluar mëmëdheun, janë ftesa më e sinqertë për investitorët e huaj dhe investimi më i madh strategjik që ndonjëherë është bërë në Shqipëri.

Jo vetëm se po e largoni plehun politik që e ka mbuluar dhe po e kalb Shqipërinë, por ju po e shpëlani edhe mëkatin e gjeneratës sime, e cila ju la në duart e burrështetasve, të cilëve nuk do t’u besohej as një fermë pulash, ngaqë do t’i hanin shpendët dhe do t’i vidhnin vezët.

Mos bini pre e “mendjendriturve” të shumtë që dalin nëpër ekranet e televizioneve të financuara nga krimi, duke e mbrojtur Piktorin, sepse ata për këtë paguhen dhe, nëse bie punëdhënësi i tyre, ata mbeten pa grazhdin ku majmen dhe pa baltën e turpit, ku përpëliten si derra.

Jo vetëm tani, por gjithmonë, Shqipëria do të mburret me ju e do të turpërohet nga ata që sot duan ta heshtin dhe ta komprometojnë zërin tuaj të sinqertë rinor, i cili mëmëdheut ia freskon damarët e shpresës dhe krenarisë.”

Tensionet ndëretnike në Maqedoninë e Veriut duket se janë rikthyer në fokus pas shfaqjes së mesazheve me përmbajtje anti-shqiptare, vetëm pak ditë pas protestës së studentëve që kërkonin zhvillimin e provimeve të jurisprudencës në gjuhën shqipe.

Në rrjetet sociale po qarkullon një fotografi nga qendra sportive “Forca” në Shkup, ku është shkruar një slogan me gjuhë urrejtjeje ndaj shqiptarëve: “As në tokë, as në qiell, vend për shqiptarë nuk ka”.

Pamja është shpërndarë gjerësisht edhe nga figura politike dhe aktivistë, të cilët kanë kërkuar reagim dhe ndërhyrje nga institucionet përgjegjëse në Maqedoninë e Veriut. Megjithatë, deri tani nuk është raportuar asnjë reagim zyrtar nga autoritetet.

Incidenti vjen në një periudhë kur janë shtuar rastet e retorikës anti-shqiptare në vend. Edhe më herët, gjatë një aktiviteti sportiv, nga tifozë maqedonas u dëgjuan kore dhe thirrje fyese ndaj shqiptarëve, duke nxitur reagime dhe shqetësime për rritjen e gjuhës së urrejtjes. bw

“As ujë, as liri lëvizjeje”.

Për më shumë se 8 orë, 40 studentë shqiptarë nga Tirana që udhëtonin për t’iu bashkuar protestës për gjuhën shqipe në Shkup, thonë se u përballën me presion, kontrolle të vazhdueshme dhe trajtim të papranueshëm nga autoritetet maqedonase.

Sipas dëshmive të tyre, pasi u ndaluan në kufirin e Bllatës, studentët u kontrolluan një nga një dhe u sorollatën nga Dibra deri në Kumanovë, edhe pse destinacioni i tyre ishte Shkupi.

Ata tregojnë se gjatë gjithë kohës janë shoqëruar nga policia dhe nuk janë lejuar as të ndalonin për të blerë ujë, ushqim apo për të kryer nevojat personale.

Studentët denoncojnë se janë mbajtur për orë të tëra nën presion, me kërcënime dhe keqtrajtime psikologjike. bw

Bashkëkryetari i koalicionit VLEN, Izet Mexhiti, ka mbështetur protestën e studentëve shqiptarë në Maqedoninë e Veriut, të cilët kërkojnë përdorimin e gjuhës shqipe në provimet e jurisprudencës.

Në “Studio24”, Mexhiti deklaroi se studentët shqiptarë prej 20 vitesh e japin provimin e jurisprudencës në gjuhën maqedonase dhe janë privuar nga kjo e drejtë.

“Studentët kanë të drejtë. Protestat ishin të qeta dhe ne i mbështesim”, u shpreh ai.

Sipas Mexhitit, policia është përpjekur të shmangë tensionet gjatë protestës, por pas përfundimit të saj pati një incident, ku u arrestuan dy shqiptarë dhe një maqedonas pas një përleshjeje fizike.

Ai shtoi gjithashtu se është arritur një dakordësi me kryeministrin Hristijan Mickoski për zbatimin e ligjit për gjuhët dhe zgjerimin e përdorimit të shqipes në disa fusha të arsimit dhe licencimeve.

Sipas tij, në disa raste nevojiten ndryshime ligjore dhe në të tjera ndryshime të rregulloreve për të mundësuar përdorimin e gjuhës shqipe.

Izet Mexhiti: Në të kaluarën studentët nuk kanë protestuar, janë privuar nga kjo e drejtë sepse provimin e jurisprudencës e japin prej 20 vitesh në gjuhën maqedonase. Protestat kanë qenë të qeta dhe ne i përkrahim si zë që kanë të drejtë.

Policia është munduar të mos ketë përplasje. Pas protestës ka pasur një incident dhe janë arrestuar dy shqiptarë dhe një maqedonas për përleshje fizike.

Kemi rënë dakord me kryeministrin Mickoski që të implementohet ligji i gjuhës dhe të përdoret edhe gjuha shqipe për disa sfera të arsimit, licenca etj. Diku kërkohet ndryshim ligji, diku kërkohet ndryshim rregulloreje.

Kryetarja e Komisionit për Turizmin, Kulturën dhe Diasporën Ina Zhupa, mori pjesë në takimin e përbashkët të komisioneve parlamentare të Shqipërisë dhe Maqedonisë së Veriut, organizuar me mbështetjen e OSBE-së, mbi sfidat e përbashkëta mjedisore dhe sigurinë klimatike. Gjatë fjalës së saj, Zhupa theksoi se mbrojtja e mjedisit është një përgjegjësi e përbashkët që lidhet drejtpërdrejt me sigurinë, zhvillimin ekonomik dhe cilësinë e jetës së qytetarëve në rajon.

Statusi i plotë i Ina Zhupës:
Strugë!
Takimi i përbashkët i komisioneve parlamentare Shqipëri-Maqedoni e Veriut për të diskutuar mbi sfidat e përbashkëta mjedisore dhe ato që lidhen me sigurinë klimatike me mbështetjen e OSBE.

Ndryshimet klimatike nuk janë më një problem i së ardhmes. Ato po ndikojnë sot drejtpërdrejt në jetën e qytetarëve tanë, në ekonominë, turizmin, trashëgiminë natyrore dhe kulturore, si dhe në sigurinë dhe stabilitetin e rajonit tonë. Përmbytjet, zjarret, ndotja, mungesa e burimeve ujore dhe degradimi i ekosistemeve janë sfida që nuk njohin kufij shtetërorë dhe që kërkojnë bashkëpunim të përbashkët.

Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut ndajnë jo vetëm kufij dhe pasuri natyrore të përbashkëta, por edhe përgjegjësinë për t’i mbrojtur ato për brezat e ardhshëm. Liqenet tona, zonat e mbrojtura, trashëgimia kulturore dhe potenciali turistik i rajonit varen nga aftësia jonë për të ndërtuar politika të qëndrueshme dhe për të vepruar me vizion afatgjatë. Rekomandimet e UNESCO për liqenin e Ohrit, janë detyra për të dy anët e kufirit dhe duhet jetë përgjegjësi e shtuar qe secila të zbatoj rekomandimet. Mënyra si trajtojmë zonat e mbrojtura në Shqipëri dhe anasjelltas ndikon të dyja shtetet. Duhet kuptojmë që mbrotja e mjedisit është mbrojtje e vetë shoqërisë.

Ky forum është një mundësi e vlefshme për të ndarë eksperienca, për të forcuar partneritetet dhe për të ndërtuar qasje të koordinuara ndaj sfidave që prekin të ardhmen tonë të përbashkët. bw

Studentët shqiptarë në Shkup nuk tërhiqen nga kërkesat e tyre për mbrojtjen dhe mundësinë e dhënies së provimeve shtetërore në gjuhën shqipe. Pas paralajmërimit të tyre për zhvillimin e protestës së dytë më 18 maj, kryeministri Hristijan Mickoski duket se ka bërë një hap prapa, duke deklaruar se qeveria po punon për të gjetur një zgjidhje. Kryeministri kërkoi durim nga ana e studentëve pasi qeveria do t’i drejtohet Komisionit të Venecias.

“Bëhet fjalë për një çështje mbi të cilën po punojmë si qeveri. Besoj se shumë shpejt do të dalim me një propozim-zgjidhje, i cili do të jetë në përputhje me rekomandimet e Komisionit të Venecias dhe standardet ndërkombëtare. Prandaj, u bëj thirrje të gjithë pjesëmarrësve në këtë proces që të bëjnë durim”, shprehet ai.

Sipas kryeministrit Mickoski, protestat po nxiten nga forca politike që synojnë tensione dhe përçarje.
Një muaj më parë, studentët shqiptarë protestuan përpara Ministrisë së Drejtësisë dhe Qeverisë në Shkup. Me thirrjet “unë flas shqip”, studentët kërkuan dhënien e provimit të jurisprudencës dhe provimeve të tjera shtetërore në gjuhën shqipe – një e drejtë që, sipas tyre, garantohet edhe me Kushtetutë. bw

Një karrige me dy prapanica

VLEN-i më në fund u bashkua.

Pesë kryetarë u mblodhën me e ndërtu “partinë e madhe”, por i gjithë halli ishte:

sa prapanica i nxë një karrige.

Dhe në këtë luftë egosh, pasi nuk u morën vesh kush me u ul i pari, shpikën “zgjidhjen historike”: dy kryetarë për një karrige.

Madje këtë farsë e shpallën solemnisht në Ditën e Europës, duke i tregu edhe Europës se deri ku mund të shkojë pazari politik te ne.

Tash fillon filmi i vërtetë.

Kur të fillojë shtyrja mes dy prapanicave kush me mbet më gjatë në karrige…

Interesant po duket ky unitet…

Po edhe më interesante do të jetë, çka do të bëjnë disa ….. që janë në pritje, e disa të tjerë të eliminuar…që nuk janë përfshirë në këtë koalicion të prapanicave…

Në fund veç një pyetje po më mbetet,

Si urohet një karrige me dy prapanica?

“ u trashëgofshi”… apo “mos u rrëzofshi”?

Pesë parti politike shqiptare që janë pjesë e koalicionit qeveritar, u bashkuan zyrtarisht në një subjekt të vetëm politik.

Për herë të parë në historin e pluralizmit politik shqiptar në Maqedoninë e Veriut në krye të partisë VLEN do të ketë dy kryetarë, Bilall Kasami dhe Izet Mexhiti.

Në kongresin ku u vendos bashkimi i partive të koalicionit u tha se VLEN u shndërrua në parti të vetme, në shtëpi të përbashkët politike, në forcë që bashkohet rreth një vizioni për të ardhmen, ku vendimmarrja nuk do të varet nga një lider i vetëm.

Kulturë e re politike
Bashkëkryetari i partisë VLEN, Izet Mexhiti, tha se kjo parti do të ndjekë një model të ri funksionimi, duke u distancuar nga mitizimi i liderëve politikë. Modeli që po ndjek VLEN është i ngjashëm me sistemet evropiane, ku fuqia nuk përqendrohet te individi, por te ekipi drejtues.

“VLEN po sjell një frymë të re demokratike në këtë nën qiell duke mos u bazuar te individi, fuqia është te e gjithë udhëheqësia e VLEN-it dhe jo e përqëndruar te një individ. Nuk është model që e kemi shpikur, është model që funksionon me sukses në shtetet europiane. Për herë të parë pas shumë vitesh shqiptarët po e ndejnë se pesha e votës së tyre, po kthehet në peshë të vërtetë politike, në përfaqësim të vërtetë, në forcë vendimmarrëse, dhe kjo është arsyeja se pse ky bashkim ka rëndësi historike. Dy kryetarët do ta udhëheqin këtë parti, jo si ndarje, por si balancë, jo si kompromis por si garanci, se askush nuk është mbi vullnetin e përbashkët brenda VLEN-it” , tha bashkëkryetari i posazgjedhur Izet Mexhiti.

Jo politikës që jeton nga zënkat
VLEN nuk do të jetë thjesht bashkim partish, nëse mbetet vetëm kaq, atëherë nuk kemi bërë asgjë, tha bashkëkryetari tjetër Bilall Kasami. VLEN do të jetë kulturë e re politike e shqiptarëve në Maqedoninë e Veriut. Ajo do të jetë më e qetë, serioze, më institucionale dhe e përgjegjshme ndaj qytetarit. Sipas Bilall Kasamit, shqiptarët nuk kanë nevojë për politikë që jeton nga zënkat, shqiptarët kanë nevojë për politikë që ndërton, planifikon dhe mendon më larg se një mandat.

“Ne besojmë tek familja si vendin e parë ku njeriu mëson besimin, përgjegjësinë dhe dashurinë për tjetrin. Besojmë te puna e ndershme, te njeriu që ngrihet herët për ta mbajtur familjen e vet, te sipërmarrësi që rrezikon, krijon dhe nuk pret gjithçka nga shteti. Besojmë në identitetin tonë, në gjuhën, në kulturën, në besimin dhe në ato vlera shpirtërore që na kanë mbajtur bashkë edhe në kohët kur kemi pasur pak mundësi, por shumë dinjitet. Ne besojmë në një shtet modern, në institucione që funksionojnë, në administratë profesionale, në drejtësi që është e barabartë për të gjithë, jo nënë për dikë e njerkë për dikë tjetër”, tha bashkëkryetari i VLEN Bilall Kasami.

Kurti: VLEN dëshmoi përgjegjësi politike
I panishëm në Kongresin e VLEN-it në Shkup ishte edhe kryeministri i Kosovës Albin Kurti. Bashkimin e pesë subjekteve politike shqiptare Kurti e vlerësoi si peshë të veçantë politike dhe shoqërore.

“Ne jemi mësuar që në politikë shumë shpesh të shohim ndarje, copëtime politike në formacione të reja. Prandaj është shumë më e rrallë dhe domethënëse kur disa subjekte të ndryshme arrijnë vullnetin, vizionin dhe pjekurinë për t’u bashkuar në një trup të vetëm politik. Kjo përveç se dëshmon përgjegjësinë politike, përbën një model të ri bashkëpunimi për organizmat politikë që veprojnë në rajon”, tha Kurti.

VLEN zgjodhi me shumicën e votash edhe dy nënkryetarët e partisë: Bekim Çoku dhe Mimoza Musa, ndërsa Sekretar i Përgjithshëm i partisë u zgjodh Bekim Sali./DW

Media greke Protothema shkruan se, ai është anëtari më i ri i organit suprem të Bashkimit Demokratik për Integrim (BDI), partisë më të madhe shqiptare në Maqedoninë e Veriut, dhe ka marrë një rol aktiv në çështjet politike dhe ligjore që kanë të bëjnë me të drejtat e komunitetit shqiptar.

TIRANË-  Një valë e papritur popullariteti është shkaktuar nga analisti politik dhe akademiku shqiptar nga Maqedonia e Veriut, Ylli Pacuku i cili është bërë viral në TikTok.

Media greke Protothema shkruan se, ai është anëtari më i ri i organit suprem të Bashkimit Demokratik për Integrim (BDI), partisë më të madhe shqiptare në Maqedoninë e Veriut, dhe ka marrë një rol aktiv në çështjet politike dhe ligjore që kanë të bëjnë me të drejtat e komunitetit shqiptar.

Ai mban gjithashtu pozicionin e Zëvendëspresidentit të Shoqatës Evropiane të Studentëve të Drejtësisë (ELSA) në Maqedoninë e Veriut. Edhe pse deri më tani ai njihej kryesisht për praninë e tij publike dhe aktivitetin shkencor, këtë herë interesi është drejtuar te pamja e tij, me shumë përdorues që e krahasojnë atë madje me një model.

Komentet në rrjetet sociale kanë qenë të zjarrta me shumë gra që e përshkruajnë atë si “ëndrra e çdo vajze”, “jashtëzakonisht simpatik”, ndërsa nuk mungojnë as referencat për “bukurinë e gjakut ilir”, me një ton krenarie. Në shumë postime, ai paraqitet si një kombinim i pamjes dhe inteligjencës, një fakt që e ka bërë atë një nga figurat më të diskutuara në skenën politike të Maqedonisë së Veriut./Dosja.al

Mali i Zi ka mbyllur përkohësisht 21 nga gjithsej 33 kapitujt e negociatave për anëtarësim në BE.

Katër nxënës shqiptarë janë ndaluar nga policia në qytetin e Kotorrit në Mal të Zi, pasi ata kanë bërë simbolin e shqiponjës me duar në rrugë. Ngjarja ka ndodhur rreth orës 17:30 të ditës së djeshme, kur një grua e moshuar malazeze u ka kërkuar të ndërprisnin veprimin.

Sipas informacionit zyrtar, gruaja u është drejtuar nxënësve në gjuhën malazeze, por ata nuk e kanë kuptuar kërkesën e saj dhe kanë vijuar të bëjnë simbolin e shqiponjës. Në vijim, ajo ka njoftuar policinë dhe ka bërë kallëzim, duke pretenduar se ishte kërcënuar prej tyre, raporton gazetarja Klodiana Lala.

Pas marrjes së denoncimit dhe deklarimit me shkrim të gruas, policia e Kotorrit ka shoqëruar katër të rinjtë dhe ka vendosur ndalimin e tyre, nën dyshimin për kundërvajtjen e nxitjes së urrejtjes kombëtare.

Sipas informacionit të përcjellë nga autoritetet malazeze, katër nxënësit do dalin sot, më 1 nëntor përpara gjykatës kompetente, ku do të shqyrtohet çështja e tyre. bw

Ilija Srdanoviq nga Lista Studentore feston pas shpalljes së rezultateve preliminare më 25 tetor. Foto:Marko Djurica (Reuters)

Amos Chapple, Shërbimi i Ballkanit i REL-it

Dejan Shoshkiq është ekonomist dhe ka shërbyer si guvernator i Bankës Kombëtare të Serbisë nga viti 2010 deri më 2012. Ai është ndër të paktët anëtarë të listës me përvojë në poste të larta shtetërore. Që nga dorëheqja nga Banka Kombëtare, ai e ka denoncuar shpesh korrupsionin në vend, për të cilin ka thënë se është “shumë më i përhapur [në Serbi] sesa në vendet fqinje”.

Shoshkiq, 59 vjeç, është zotuar se një qeveri e Listës Studentore do t’i largojë “kuadrot e këqija” nga postet shtetërore dhe do të nisë hetime për pronat në zotërim të zyrtarëve publikë. Ai është zotuar, gjithashtu, se lista do t’i përshpejtojë reformat e nevojshme për anëtarësimin e Serbisë në Bashkimin Evropian, ndërsa vendimi përfundimtar për anëtarësim do të merrej përmes referendumit.

Shoshkiq i ka kritikuar sanksionet perëndimore ndaj Rusisë dhe ka kërkuar që Brukseli ta rishikojë qasjen ndaj Kremlinit.

Lista Studentore, një grupim politik me 250 përfaqësues që sapo fitoi zgjedhjet parlamentare në Serbi, ka shmangur qëllimisht përcaktimin e një udhëheqësi. Ndërsa ende nuk dihet se kush do të jetë kryeministri i Serbisë, më poshtë janë disa nga personalitetet e njohura që përfaqësojnë këtë lëvizje.

Lista Studentore, një grupim politik me 250 përfaqësues që sapo fitoi zgjedhjet parlamentare në Serbi, ka shmangur qëllimisht përcaktimin e një udhëheqësi. Ndërsa ende nuk dihet se kush do të jetë kryeministri i Serbisë, më poshtë janë disa nga personalitetet e njohura që përfaqësojnë këtë lëvizje.

Dejan Shoshkiq

Dejan Shoshkiq është ekonomist dhe ka shërbyer si guvernator i Bankës Kombëtare të Serbisë nga viti 2010 deri më 2012. Ai është ndër të paktët anëtarë të listës me përvojë në poste të larta shtetërore. Që nga dorëheqja nga Banka Kombëtare, ai e ka denoncuar shpesh korrupsionin në vend, për të cilin ka thënë se është “shumë më i përhapur [në Serbi] sesa në vendet fqinje”.

Shoshkiq, 59 vjeç, është zotuar se një qeveri e Listës Studentore do t’i largojë “kuadrot e këqija” nga postet shtetërore dhe do të nisë hetime për pronat në zotërim të zyrtarëve publikë. Ai është zotuar, gjithashtu, se lista do t’i përshpejtojë reformat e nevojshme për anëtarësimin e Serbisë në Bashkimin Evropian, ndërsa vendimi përfundimtar për anëtarësim do të merrej përmes referendumit.

Shoshkiq i ka kritikuar sanksionet perëndimore ndaj Rusisë dhe ka kërkuar që Brukseli ta rishikojë qasjen ndaj Kremlinit.

Ilija Srdanoviq

Ilija Srdanoviq është kardiolog dhe profesor në Universitetin e Novi Sadit. Ai është 56 vjeç dhe në shtator u emërua bartës i Listës Studentore.

Srdanoviq nuk e ka përjashtuar mundësinë që të marrë postin e kryeministrit, por ka thënë se lista ka “më shumë se një kandidat për secilin post”. Sipas tij, grupimi politik do t’i japë përparësi luftës kundër “krimit të organizuar dhe korrupsionit”. Ai i ka mbështetur pretendimet e Serbisë ndaj Kosovës dhe ka thënë se vendimin për anëtarësimin e mundshëm të Serbisë në BE “do ta marrin qytetarët”.

Dejan Bodiroga

Dejan Bodiroga, ish-yll i basketbollit, aktualisht është president i Euroligës së Basketbollit, me seli në Spanjë.

Mediat serbe e kanë cilësuar 53-vjeçarin si “emrin më të njohur” të listës, ndonëse qëndrimet e tij politike mbeten të paqarta. Ai e ka dënuar trajtimin e protestuesve studentë nga qeveria dhe paraqitjen e tyre si “terroristë”. Gjatë tubimeve protestuese, ai u ka bërë thirrje protestuesve të “luftojnë për liri, për dinjitet, për një shoqëri ku nuk do të ketë urrejtje apo përçarje, por respekt të ndërsjellë, drejtësi dhe solidaritet”.

Estela Radonjiq Zhivkov

Estela Radonjiq Zhivkov është eksperte e trashëgimisë kulturore, e cila u bë një nga figurat kryesore të skandalit që shpërtheu lidhur me planet për ndërtimin e një hoteli me markën Trump në vendin ku ndodhet ndërtesa e Shtabit të Përgjithshëm në Beograd, e dëmtuar nga bombardimet e NATO-s.

Si zëvendësdrejtoreshë e Institutit Republikan për Mbrojtjen e Monumenteve të Kulturës në Serbi, Zhivkov e akuzoi qeverinë se kishte shkelur ligjin për trashëgiminë kulturore për t’i hapur rrugë projektit. Më pas, ajo u shkarkua nga posti i zëvendësdrejtoreshës.

Ajo ka thënë se përparësia e saj në një qeveri të Listës Studentore do të jetë “rikthimi i pavarësisë dhe integritetit profesional në institucionet e mbrojtjes së trashëgimisë”, si dhe garantimi që ekspertët të mund të marrin vendime “vetëm në bazë të ligjit dhe rregullave të profesionit, pa presione politike dhe ekonomike”.

Zoran Gjajiq

Inxhinieri Zoran Gjajiq ishte ndër të parët që fajësoi publikisht korrupsionin për shembjen vdekjeprurëse të strehës së stacionit hekurudhor në Novi Sad. Gjatë angazhimit të tij në këtë objekt si konsulent për punimet me gur — që përfundoi më 2023 — ai fotografoi dhe raportoi atë që e konsideronte cilësi të dobët të punimeve, që përbënte rrezik.

Gjajiq, 71 vjeç, ka shprehur kritika të ashpra ndaj ish-udhëheqësit serb, Aleksandar Vuçiq. Ai u arrestua në prill të vitit 2025, pasi u bëri thirrje njerëzve të votonin për dënimin me vdekje të presidentit të atëhershëm. Pas fitores së Listës Studentore në zgjedhje, ai u zotua se Vuçiq do të përballej me akuza për tradhti të lartë dhe shkroi se “po vjen koha e së vërtetës dhe e drejtësisë!”.

Tihomir Staniq

Tihomir Staniq është aktor i lindur në territorin e Bosnje e Hercegovinës së sotme, i cili ka luajtur në më shumë se 130 prodhime filmike dhe televizive. Në tetor të vitit 2025, aktori 65-vjeçar dha dorëheqje nga Akademia e Arteve në Beograd, bashkë me disa kolegë, për shkak të asaj që e përshkruan si “shkelje të rëndë të praktikës dhe integritetit akademik, që kulmoi me kërcënime ndaj studentëve”.

Aktori veteran ka kërkuar largimin e ndikimit politik nga institucionet kulturore të Serbisë dhe ka thënë se qeveria e Vuçiqit “filloi të përcaktonte se kush do ta drejtonte teatrin, si do të funksiononte ai, kush do të punonte e kush jo, kujt do t’i jepej një mundësi dhe kush do të ndëshkohej”.

SERBI-  Një grup personash të identifikuar si mbështetës të “Listës së studentëve” në Serbi ka hyrë me forcë mbrëmjen e së hënës në ambientet e televizionit “Informer TV”, një media e njohur për qëndrimet e saj në mbështetje të ish-presidentit Aleksandër Vuçiç.

Personat kanë shkaktuar dëme në ambientet e televizionit dhe janë përplasur fizikisht me gazetarët dhe punonjësit që ndodheshin brenda ndërtesës. Pas incidentit, televizioni “Informer TV” reagoi përmes një postimi në faqen e tij online, duke ironizuar mbështetësit e studentëve dhe premtimet e tyre për një shoqëri më të mirë.

“Meqenëse dhuna shënoi të gjithë fushatën e tyre, nuk mund të prisnim asgjë më të mirë”, shkroi televizioni, duke e lidhur ngjarjen me pretendimet e tij për mënyrën se si ishte zhvilluar fushata zgjedhore.

Ngjarja shkaktoi reagime edhe në skenën politike serbe. Ish-presidenti Aleksandër Vuçiç e cilësoi sulmin si të turpshëm, ndërsa incidenti riktheu vëmendjen te tensionet mes mbështetësve të lëvizjes studentore dhe mediave që mbështesin pushtetin e mëparshëm.

Pas hyrjes në “Informer TV”, grupi u pa duke iu drejtuar edhe ambienteve të televizionit “TV Pink”, një tjetër media e njohur për mbështetjen ndaj Vuçiçit. Megjithatë, ndërhyrja e policisë pengoi hyrjen e tyre në këtë televizion./Dosja.al

Kryeministri i Hungarisë Peter Magyar ka përshëndetur fitoren e listës së mbështetur nga studentët në Serbi dhe e ka krahasuar atmosferën në rrugët serbe me atë që pasoi fitoren e tij politike në Hungari.

Në një reagim në rrjetet sociale, Magyar bëri të ditur se kishte kontaktuar përmes telefonit drejtuesit e listës studentore dhe u përcolli urimet dhe u garantoi mbështetjen e Hungarisë.

Magyar shkruan se pamjet e festimeve në rrugët e Serbisë i zgjuan ndjesi nostalgjie, duke kujtuar atmosferën që shoqëroi fitoren e tij në Hungari.

“Epo, a nuk më pushtoi një ndjenjë nostalgjie kur pashë pamjet që vinin nga Serbia gjatë natës?

Është simbolike që ajo nga Budapesti mbërriti në Beograd më shpejt se trenat…

I urova menjëherë me telefon drejtuesit e “Listës së Studentëve”, të cilët fituan në zgjedhjet serbe. I sigurova për mbështetjen e Hungarisë. U gëzova shumë kur dëgjova se sa forcë u dha fitorja jonë e prillit në këtë betejë të vështirë.

Në Serbi, Aleksandar Vuçiç pranoi humbjen. “Lista e Studentëve Universitarë” ka siguruar shumicën absolute në zgjedhje. Në rrugët e Serbisë nisi një festë mbarëkombëtare. Ju duket e njohur?”, shkruan ai në disa postime në rrjetet sociale.

Një tragjedi me 16 viktima në Novi Sad u bë pikënisja e një lëvizjeje studentore që ndryshoi skenën politike të Serbisë. Ajo që nisi si një kërkesë për drejtësi dhe ndëshkimin e përgjegjësve të shembjes së strehës së një stacioni hekurudhor, u shndërrua në një revoltë kombëtare kundër korrupsionit dhe mënyrës së qeverisjes së vendit. Pas gati dy vitesh protestash, bllokimesh universitetesh dhe mobilizimi qytetar, Lista Studentore arriti, sipas rezultateve paraprake të raportuara, të fitonte zgjedhjet parlamentare të 25 tetorit 2026, duke mposhtur forcën politike të presidentit Aleksandar Vuçiç.

Në krye të listës që sfidoi pushtetin e Vuçiçit u vendos Ilija Srdanoviç, kardiolog dhe profesor në Fakultetin e Mjekësisë në Novi Sad. Përkrah tij u rreshtuan figura të njohura të jetës publike serbe, mes tyre legjenda e basketbollit Dejan Bodiroga, aktori Tihomir Staniç dhe ish-guvernatori i Bankës Kombëtare të Serbisë, Dejan Shoshkiç.

Një profesor, një sportist, një aktor dhe një ekonomist, të ardhur nga fusha të ndryshme, u bashkuan në një projekt politik që lindi nga protestat studentore dhe jo nga strukturat tradicionale partiake.

Por rruga që i çoi studentët drejt kutive të votimit nisi shumë më herët, më 1 nëntor 2024, kur shembja e një strehe betoni në stacionin hekurudhor të Novi Sadit shkaktoi vdekjen e 16 personave.

Tragjedia tronditi opinionin publik serb dhe ngriti pikëpyetje të shumta mbi sigurinë e objektit, cilësinë e punimeve të rindërtimit dhe përgjegjësinë e institucioneve shtetërore.

Studentët kërkuan transparencë dhe hetim të plotë të ngjarjes. Kritikët e qeverisë ngritën dyshime se pas tragjedisë qëndronin korrupsioni, abuzimet me fondet publike dhe mungesa e kontrollit mbi projektet infrastrukturore.

Protestat nisën në universitete, por shumë shpejt u përhapën në qytete të ndryshme të Serbisë. Studentëve iu bashkuan pedagogë, fermerë, aktorë, juristë dhe mijëra qytetarë që kërkonin përgjegjësi institucionale dhe ndryshime politike.

Në mars të vitit 2025, Beogradi u përfshi nga një prej demonstratave më të mëdha të viteve të fundit. Rrugët e kryeqytetit u mbushën me protestues, ndërsa kërkesat për drejtësi lidhur me tragjedinë e Novi Sadit u zgjeruan në një lëvizje kundër korrupsionit dhe përqendrimit të pushtetit.

Ndryshe nga partitë tradicionale opozitare, studentët vendosën të mos kishin një udhëheqës të vetëm. Vendimet merreshin përmes asambleve universitare, ku pjesëmarrësit diskutonin dhe votonin për hapat e ardhshëm të protestës.

Kjo mënyrë organizimi i dha lëvizjes një strukturë kolektive dhe synonte të ruante pavarësinë e saj nga partitë politike.

Me kalimin e kohës, studentët vendosën që kërkesat e tyre të mos mbeteshin vetëm në rrugë, por të përfaqësoheshin edhe në institucionet shtetërore. Për këtë arsye, ata ndërmorën hapin për të hyrë në garën zgjedhore.

Në vend që të kandidonin vetëm aktivistë studentorë, u përzgjodhën personalitete të njohura nga fusha e arsimit, shëndetësisë, sportit, kulturës dhe ekonomisë. Kështu u krijua Lista Studentore, një alternativë politike që synonte të përfaqësonte kërkesat e protestuesve.

Programi i saj u mbështet në 11 pika, ku përfshiheshin lufta kundër korrupsionit, forcimi i shtetit ligjor, hetimi i abuzimeve ndaj protestuesve, largimi i zyrtarëve të përfshirë në shkelje dhe ndryshime në drejtimin e mediave publike e ndërmarrjeve shtetërore.

Studentët kërkuan gjithashtu krijimin e një njësie të posaçme policore për arrestimin e personave përgjegjës për shkeljet e ligjit.

Një element tjetër i strategjisë së tyre ishte distancimi nga partitë tradicionale opozitare. Lëvizja nuk pranoi të shkrihej në koalicione me to, ndërsa disa forca opozitare vendosën të tërhiqeshin nga gara për t’i dhënë mbështetje Listës Studentore.

Në këtë mënyrë, studentët arritën të krijonin një profil të pavarur politik dhe të tërhiqnin mbështetjen e qytetarëve që kërkonin një alternativë ndaj pushtetit të Vuçiçit dhe opozitës tradicionale.

Pas gati dy vitesh mobilizimi, më 25 tetor 2026, beteja politike u zhvendos përfundimisht në kutitë e votimit.

Sipas rezultateve paraprake të raportuara, Lista Studentore siguroi 51.47% të votave, ndërsa lista e mbështetur nga Aleksandar Vuçiç mori 40.42%.

Vetë presidenti serb pranoi humbjen, ndërsa sipas vlerësimeve të tij, Lista Studentore pritej të siguronte nga 135 deri në 140 mandate në parlamentin me 250 deputetë, duke marrë shumicën e nevojshme për të formuar qeverinë.

Rezultati u prit me festime në selinë e Listës Studentore, ku kandidatët dhe mbështetësit kënduan së bashku këngën “Srbija se budi”, që në shqip do të thotë “Serbia po zgjohet”.

Për Aleksandar Vuçiçin, i cili kishte drejtuar Serbinë si kryeministër ose president që prej vitit 2014, rezultati shënoi një humbje të rëndësishme politike pas më shumë se një dekade dominimi.

Për studentët, fitorja e raportuar ishte kulmi i një rrugëtimi që nisi me kërkesat për drejtësi pas tragjedisë së Novi Sadit dhe vijoi me protesta masive, bllokime universitetesh dhe organizim në të gjithë vendin.

Megjithatë, kalimi nga protesta në qeverisje përbën një sfidë të re. Përfaqësuesit e Listës Studentore do të duhet të përballen me përgjegjësinë e drejtimit të institucioneve, të cilat për gati dy vjet i kishin kritikuar për korrupsion, mungesë transparence dhe abuzim me pushtetin.

Lufta kundër korrupsionit, garantimi i pavarësisë së institucioneve dhe rikthimi i besimit të qytetarëve te shteti mbeten ndër pritshmëritë kryesore ndaj forcës së re politike.

Nga tragjedia e 1 nëntorit 2024 në Novi Sad deri te zgjedhjet e 25 tetorit 2026, lëvizja studentore përshkoi një rrugë të gjatë, duke e kthyer kërkesën për drejtësi në një projekt politik kombëtar.

Tashmë, sfida nuk është më vetëm ndryshimi i pushtetit, por edhe përmbushja e premtimeve për një mënyrë tjetër qeverisjeje në Serbi. bw

Mijëra studentë dhe qytetarë kanë mbushur rrugët e Beogradit në një demonstrim masiv mbështetjeje për lëvizjen studentore, vetëm pak ditë përpara zgjedhjeve parlamentare të së dielës, më 25 tetor.

Kryeqyteti serb është kthyer në qendrën e mobilizimit kundër pushtetit të Aleksandar Vuçiçit, ndërsa pjesëmarrës nga qytete të ndryshme kanë mbërritur për tubimin përmbyllës të Listës Studentore. Gara pritet të jetë e fortë, me raportimet për sondazhet që flasin për një përballje të ngushtë mes studentëve dhe Partisë Progresive Serbe.

Sheshi kryesor në qytet është pika kryesore e grumbullimit, ku studentët dhe mbështetësit e tyre synojnë të japin një mesazh të fuqishëm përpara hapjes së kutive të votimit. Tubimi zhvillohet nën sloganin “Fitorja po thërret”, duke pasqyruar pritshmëritë e lëvizjes për të sjellë ndryshim politik pas një periudhe të gjatë protestash dhe mobilizimi qytetar.

Mbërritja në Beograd është paraprirë nga marshime disaditore, me kolona studentësh dhe qytetarësh të nisura nga disa pjesë të Serbisë. Pjesëmarrës nga Shabaci, Valeva, Gornji Milanovaci, Novi Sadi dhe Zajeçari kanë udhëtuar drejt kryeqytetit për t’iu bashkuar tubimit. Grupi i nisur nga Zajeçari ka përshkuar rreth 240 kilometra në këmbë gjatë gjashtë ditëve, përpara se të mbërrinte në Beograd.

Përgjatë rrugës, marshuesit janë pritur nga qytetarë që kanë dalë për t’i përshëndetur dhe për t’u ofruar ushqim e pije. Pritje të mëdha janë organizuar edhe në lagje të ndryshme të kryeqytetit, ku kolonave u janë bashkuar mbështetës të tjerë. Për shumë pjesëmarrës, mbërritja në Beograd shënon kulmin e një angazhimi që tashmë po përqendrohet te votimi i së dielës.

Përpara Rektoratit të Universitetit të Beogradit, studentët janë pritur me duartrokitje, muzikë dhe fishekzjarrë. Nga turma janë dëgjuar thirrjet “Fitore”, “Ai ka marrë fund” dhe “Vuçiçi iku”, ndërsa pjesëmarrësit kanë shprehur shpresën se zgjedhjet do të hapin rrugën për ndryshimin që kërkojnë.

Lëvizja studentore, e ‘lindur’ pas tragjedisë së shembjes së strukturës në stacionin hekurudhor të Novi Sadit në vitin 2024, është shndërruar në një sfidë të rëndësishme politike për pushtetin. Protestat kundër korrupsionit dhe kërkesat për përgjegjësi institucionale kanë nxitur një mobilizim më të gjerë, duke bashkuar studentë, pedagogë dhe qytetarë.

Tashmë, përballja zhvendoset nga rrugët drejt kutive të votimit. Lista Studentore kërkon ta shndërrojë pjesëmarrjen masive në mbështetje elektorale, në një garë që po ndiqet me vëmendje për shkak të peshës që mund të ketë për të ardhmen politike të Serbisë. Mobilizimi në Beograd është demonstrimi i fundit i madh i forcës së saj përpara së dielës, kur qytetarët do të vendosin me votë për përbërjen e parlamentit të ri.

“Nëse Edi Rama do të zhvillonte zgjedhje tani, do t’i humbiste ato”. Kjo është deklarata që ish-presidenti serb Aleksandër Vuçiç ka bërë gjatë një debati televiziv, ku ka komentuar situatën në Shqipëri dhe protestat kundër qeverisë së mikut të tij politik.

Duke marrë shkas dhe nga protestat masive në Serbi, ku rinia dhe qytetarët shpërthyen nëpër sheshe, duke detyruar Vuçiçin që të jepte dorëheqje, ish-presidenti tha se kryeministri shqiptar ka gabuar duke u treguar tepër i butë me protestuesit.

“Ka bërë një gabim. Edi besoi më gjatë se unë se mund t’i zbuste me diçka. Dhe gaboi, humbi kohë. Dhe ata tani… nëse e detyrojnë të shpallë zgjedhje, do ta ketë shumë të vështirë t’i fitojë ato zgjedhje. Tani gjithçka më duket irracionale. Sepse ai është një nga asetet më të mëdha të Shqipërisë, pavarësisht se si e sheh secili këtë.”, pohoi Vuçiç.

Në këtë kontekst, ish-presidenti serb ka paralajmëruar rrezikun e humbjes së zgjedhjeve për Ramën, ndërsa ka mbajtur një qëndrim mbështetës ndaj tij përballë protestave. bw

Demokrati Abdul El-Sayed ka fituar garën për një vend në Senatin amerikan, duke mundur kandidatin republikan Mike Rogers në shtetin e Michiganit, sipas projeksioneve të Decision Desk HQ dhe raportimeve të mediave amerikane.

El-Sayed, me profesion mjek dhe pjesë e krahut progresist të Partisë Demokratike, pritet të bëhet senatori i parë mysliman në historinë e Shteteve të Bashkuara. Gjatë fjalimit të fitores, ai iu drejtua mbështetësve me fjalët: “Michigan, ia dolëm!”. Pas fitores, demokrati nuk la pa komentuar as zëvendëspresidentin JD Vance, duke iu referuar ceremonisë së betimit në janar. “JD, habibi im, ka një ironi të këndshme në faktin se je i detyruar kushtetues të më betosh në janar”, deklaroi ai, duke përdorur një shprehje arabe që përkthehet si “i dashur”.

Fitorja e El-Sayed vjen pas një fushate të tensionuar, e shoqëruar me përçarje brenda Partisë Demokratike. Ish-kandidatja demokrate Hayley Stevens, të cilën El-Sayed e kishte mundur në zgjedhjet paraprake të gushtit, vendosi vetëm dy ditë para votimit të mbështeste republikanin Mike Rogers. Vendimi shkaktoi reagime të forta në radhët e demokratëve. Kreu i grupit demokrat në Senat, Chuck Schumer, e cilësoi veprimin e Stevens si një “tradhti”, ndërsa disa prej bashkëpunëtorëve të saj dhanë dorëheqjen. Stevens e justifikoi mbështetjen për Rogers me kundërshtimet e saj ndaj qëndrimeve të El-Sayed dhe lidhjeve të tij me komentatorin politik Hasan Piker.

Gjatë fushatës, Donald Trump dhe JD Vance zhvilluan vizita në Michigan, ku presidenti amerikan sulmoi personalisht kandidatin demokrat. Trump e quajti atë “terrorist të dhunshëm” dhe përdori emrin e tij të mesëm, Mohammed, në deklaratat publike. El-Sayed iu përgjigj duke deklaruar se nuk kishte rëndësi se si Trump e shqiptonte emrin e tij, pasi pas zgjedhjeve do të duhej ta thërriste “senator”. Fushata e demokratit u përqendrua kryesisht te kujdesi shëndetësor dhe kostot e jetesës, ndërsa besimi i tij mysliman dhe qëndrimet për Izraelin dhe luftën në Gaza u kthyen në çështje të debatit politik gjatë garës.BW

Mbështetësit festojnë fitoren e kandidates demokrate për guvernatore të Xhorxhias, Keisha Lance Bottoms, në zgjedhjet e mesmandatit në SHBA, gjatë një tubimi në Atlanta, më 3 nëntor 2026.

“Një parashikim i shkurtër, në cilësinë time si përfaqësues i CEPA-s*.

Lëvizja studentore në Serbi ishte thellësisht frymëzuese.

Faza tjetër – kalimi nga entuziazmi i protestave te puna konkrete e qeverisjes – do të jetë sfiduese.

Ky tranzicion ofron një mundësi reale për t’i dhënë një shtysë të re procesit të integrimit të Serbisë në institucionet evropiane dhe euroatlantike.

Kjo do të kërkojë një ndjesi urgjence dhe mirëbesim nga të gjitha palët.

Momenti për ta nisur është tani.”

—-

*CEPA (shkurtim për Center for European Policy Analysis – Qendra për Analiza të Politikave Evropiane) është një institut kërkimor (think tank) jo-fitimprurës dhe jo-partiak me seli kryesore në Uashington, D.C. dhe qendra në Londër dhe Bruksel.

Kongresisti amerikan Joe Wilson ka përshëndetur qytetarët e Serbisë dhe veçanërisht studentët, pas zgjedhjeve të jashtëzakonshme parlamentare, ku Lista Studentore ka siguruar shumicën e votave sipas rezultateve paraprake.

Në një reagim në platformën X, Wilson vlerësoi angazhimin e studentëve serbë, duke theksuar se ata kanë treguar vendosmëri dhe patriotizëm historik në përpjekjet për rikthimin e sundimit të ligjit në vend.

“Amerikanët u dërgojnë urime të përzemërta qytetarëve të Serbisë pas një fushate të vështirë zgjedhore”, shkroi kongresisti amerikan.

Wilson theksoi se përfundimi i procesit zgjedhor shënon fillimin e një etape të re, ndërsa shprehu pritshmëri për forcimin e marrëdhënieve mes Serbisë dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

“Tani fillon puna e vështirë. Pres me padurim ripërtëritjen e marrëdhënieve mes Serbisë dhe Shteteve të Bashkuara! Zoti e bekoftë Serbinë”, shtoi ai.

Reagimi i kongresistit amerikan vjen pas deklaratës së presidentit Aleksandar Vuçiç, i cili pranoi humbjen në zgjedhjet parlamentare.

Sipas rezultateve paraprake të publikuara nga organizata CeSID, Lista Studentore “Studentët fitojnë” ka marrë 52.1 për qind të votave, që përkthehen në 138 mandate në Parlamentin me 250 vende.

Ndërkohë, lista “Aleksandar Vuçiç – Serbia e Bashkuar” ka siguruar 39.3 për qind të votave, ose 104 mandate, sipas të njëjtave vlerësime paraprake.

Rezultatet përfundimtare mbeten për t’u konfirmuar nga autoritetet zgjedhore serbe. bw

Pas kontrolleve nga SPAK, biznesmeni izraelit, Ron Yeffet, po përballet me telashe edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Përplasja e ashpër ligjore mes Yeffet dhe paditësit të tij, Mark Faist, në Gjykatën e Floridës ka marrë një kthesë të fortë, ku në lojë është hapja e detyruar e llogarive bankare të Yeffet.

Paditësi Mark Faist, i cili akuzon ortakun e qeverisë shqiptare dhe mikun e ngushtë të Edi Ramës për mashtrim 8.6 milionë dollarë, ka depozituar një kërkesë për detyrim (Motion to Compel), përmes së cilës kërkon që gjykata të urdhërojë Yeffet-in të dorëzojë historikun e plotë të transaksioneve bankare për llogari specifike në Regions Bank, Provident Bank dhe Spencer Savings Bank.

Faist pretendon se paratë e tij të investuara për projekte ndërtimi në Nju Jork nuk u përdorën kurrë për qëllimin e kontraktuar, por Yeffet i shpenzoi për qëllime të tjera duke mashtruar.

Boomerangu ligjor dhe pretendimi 30-milionësh për Shqipërinë
Deri tani, ky gjyq mund të mbetej një mosmarrëveshje e thjeshtë tregtare për moskthim borxhi pas një marrëveshjeje ripagimi. Megjithatë, ishte vetë Ron Yeffet ai që e zgjeroi çështjen duke ngritur një kundërpadi për shpifje ndaj Faist-it.

Yeffet pretendon shprehimisht në dokumentet gjyqësore se akuzat për mashtrim që Faist ka përhapur ndaj tij te biznesmenët e tjerë i kanë shkatërruar reputacionin dhe i kanë kushtuar humbjen e një projekti të madh ndërtimi në Shqipëri, me vlerë mbi 30 milionë dollarë.

Kjo lëvizje e Yeffet-it është kthyer në një boomerang ligjor. Avokatët e Faist argumentojnë shprehimisht se meqenëse Yeffet kërkon 30 milionë dollarë për Shqipërinë duke pretenduar se akuzat ndaj tij janë të rreme, ai nuk mund të fshehë më deklaratat bankare në Amerikë.

Sipas ligjit të Floridës, vërtetësia është mbrojtje absolute (Truth Defense) ndaj shpifjes; nëse llogaritë bankare vërtetojnë se miliona dollarët u keqpërdorën, akuza për shpifje bie dhe pretendimi 30-milionësh i Yeffet për Shqipërinë digjet automatikisht.

Yeffet pranon mashtrimin për të shmangur hapjen e llogarive
Përballë këtij rreziku, avokatët e Yeffet kanë depozituar një mocion kundërshtues, duke përdorur një taktikë mbrojtëse: atë të stipulimit, që ndryshe njihet si marrëveshje faktuale.

Avokatët e Yeffet ofrojnë të pranojnë zyrtarisht përpara gjykatësit se fondet e investimit nuk u përdorën për shpenzimet e zhvillimit të pronave të përmendura në Nju Jork.

Përmes këtij pranimi, ata duan të bindin gjykatën se kërkesa e Faist për të kontrolluar bankat është “e tepërt, abuzive dhe joproporcionale”, pasi fakti kryesor u pranua vetë nga pala e tyre.

Megjithatë, Faist e ka refuzuar zyrtarisht këtë ofertë, pasi prania e thjeshtë që paratë nuk u përdorën atje nuk tregon se ku përfunduan ato realisht (nëse janë vjedhur apo keqpërdorur), çka përbën thelbin e mbrojtjes së tij ndaj kundërpadisë. /Kapitali/

Deputetja e pavarur Marjana Koçeku, e ftuar në emisionin Prime News24 foli edhe për takimet që ka pasur me diplomatë ndërkombëtarë.

Koçeku u shpreh se ndërkombëtarët janë duke e monitoruar situatën me kujdes. Ajo shtoi se diplomatët mbështesin çdo rrymë demokratike në vend.

“Që kur kam dhënë dorëheqjen si deputete e PS, kam pasur takime me diplomatë të huaj, edhe në Bruksel disa herë, por edhe me përfaqësitë diplomatike që janë në vendin tonë. Po monitorojnë situatën nga afër dhe me shumë kujdes, pavarësisht se pozita e tyre dhe gjuha diplomatike nuk ua lejon shpesh herë që të shprehen ashtu siç do të donim ne ose ashtu siç kemi ne pritshmëritë.

Ata mbështesin çdo rrymë demokratike, është sigurisht e tillë dhe kjo që po ndodh, por faktorët e dhunës shpesh herë dhe penalizojnë, për të pasur një mbështetje haptazi. E kam parë se kanë një qasje pozitive ndaj reagimit dhe tentativës për të krijuar një kulturë të re politike shqiptare, nëpërmjet kësaj lëvizjeje”, tha Koçeku.

Deputetja Marjana Koçeku vlerësoi se duhet një bashkim i madh opozitar, që të rrëzohet kjo qeveri. Sipas saj, protestat do kenë një kulminacion edhe më të madh.

“Thirrjet e sheshit janë kundër gjithë establishmentit që kanë qenë në pushtet për 36 vite. Bashkimi i të gjitha forcave opozitare do ishte tepër pozitive. Bashkimi nuk duhet të konsiderohet i pamundur. Kjo, sepse edhe vetë protesta përpara se të ndodhte, nuk e imagjinonim se do bëhej kaq e madhe. Kryeministri Rama do që të ketë përçarje, kjo i leverdis. Por duhet një bashkim i gjerë, që të jetë kundër kësaj qeverie në një front. Ajo që ndodhi në Serbi mund të jetë shembull edhe për Shqipërinë, patjetër, pavarësisht se atje ka një tjetër realitet. Ka një presion të tepruar ndaj protestuesve që të kenë version politik, sepse pesë muaj nuk janë shumë për të nxjerrë një përfaqësi. Besoj se protesta të bëhet akoma më e madhe. Do të kenë kulminacion më të madh”, u shpreh Koçeku.

Kryetari i partisë “Shqipëria Bëhet”, Adriatik Lapaj, deklaroi në emisionin “Të Paekspozuarit” në Vizion Plus, se partia që ai drejton i qëndron mbështetjes së kandidaturës së Florian Binajt për Tiranën.

Pjesë nga biseda: 

Ylli Rakipi: A mundet opozita të krijojë një front të gjerë? Ti ke qenë partizan i kësaj ideje. Kush është pengesë për bashkimin e opozitës?

Adriatik Lapaj: Ky është proces. Sigurisht që ligji elektoral nëse bëhet pa hile dhe demokratik, do të parashikonte koalicione parazgjedhore, barazinë e votës dhe do të krijonte kushtet e nevojshme për garë të ndershme, të lirë dhe të barabartë.  Pastaj si dhe qysh krijohen koalicionet, secili e vlerëson në momentin e duhur. Ajo që besoj fort, që në momentin në të cilin është Shqipëria, është moment që kërkon që egot të lihen mënjanë. Të kuptojmë se vendi ka nevojë për zgjidhje sot dhe jo pas 100 vjetësh. Partitë janë instrumente në funksion të atdheut. Nëse Shqipëria na shkon në konflikt civil, shkatërrohet gjithçka, çfarë vlere kanë pastaj partitë politike?

Ylli Rakipi: A e ke konceptuar, kuptuar, idenë e bashkimit të opozitës?

Adriatik Lapaj: Paradhoma e të gjithë ndryshimit është Kodi Zgjedhor.

Ylli Rakipi: Më konkretisht, janë përpara zgjedhjet lokale. A je për kandidat të përbashkët në Tiranë?

Adriatik Lapaj: Ne kemi marrë vendim vitin e kaluar që ka qenë kandidimi i zotit Binaj, përtej partive. E konsideruam shumë të rëndësishme Tiranën. Në këtë kuptim nuk kemi ndryshuar qëndrim për këtë.

Alban Dudushi: Për parimin apo për zotin Binaj?

Adriatik Lapaj: Për të dyja pasi zoti Binaj ka dalë nga parimi.

Alban Dudushi: Berisha po flet për kandidat të PD.

Adriatik Lapaj: Ky është problem që i përket PD. Vjet u propozua kandidat i përbashkët. Ne vumë një kusht, duhet të jetë përtej një subjekti. Doli Binaj, shprehu vullnetin dhe mori konsensusin. Ne i qëndrojmë atij vendimi.  Ka një arsye pse nuk e kemi ndryshuar qëndrimin, nuk mund të presim në besë një qytetar të angazhuar.

alban Dudushi: Po studentet dhe protestuesit?

Adriatik Lapaj: Për këtë jemi të hapur, por po themi se çfarë qëndrimi kemi deri tani.

Në komunikimin me Voal.ch në lidhje me ndihmën ligjore që ju jep falas protestuesëve, ndryshimet në Kodin Zgjedhor, Kushtetutën dhe apeli që i drejton policisë, kemi këtë prononcim të Av.Lulzim Tanushit :

“Mbështetjen per protestuesit e kam nisur qe ne fillim të arrestimeve me daten 2 Korrik. Qe ne ditën e 3 kur nisi revolucioni Flamingom kam dalë vetë duke protestuar dhe ndihma ligjore prej meje per protestuesit ka qenë pa dallim aty dhe pa pagese per te vetmen arsye se na bashkon kauza e përbashkët dhe une ate kauzë e kam te shenjte. Une aty kam dalë se dua te ndryshojmë sistemin

Per mua kushdo që ka protestuar i jam mirënjohës sepse ndajmë njëjtën qëllim (flas ne parim se ka dhe aty njerez qe nuk kane interes per ndryshim sistemi as per te rrezuar kete qeveri)

Unë jam për ndryshimin e Kodit Zgjedhor, si dhe për ndryshimin e sistemit rajonal proporcional aktual në proporcional kombëtar me lista te hapura, me formulën D’Hondt me prag 2 ose 3%. Une jam per ndryshimin e Kushtetutës, veçanërisht pjesen e mandatit te KM, jo me shume se 2 mandate per te shmangur pushtetin absolut dhe autoritar marrë dhe kontekstin historik dhe zonën ku jemi (mendesi ballkanase), dhe per mos me forcuar lidhjet e pushtetit ekzekutiv me grupe qe punojnë kundra interesit te kombit, ashtu sikurse dhe per mos lejuar qe pushteti ekzekutiv prej kreut te saj te dehur nga pushteti por dhe te kompromentuar te mos degradojnë ne piken qe te kapin pushtetet e tjera, sikurse po ndodh, dhe KM mos te mbaje peng te ardhmen e kombit per hallet e tij personale dhe as mos te shesë interesat strategjike te kombit. Ndër të tjera ndryshime ne Kushtetute është imuniteti i zyrtarëve të lartë si Kryeministër, ministra apo deputet, të balancohen kompetencat e presidentit, mënyra e zgjedhjes së tij, qe mos kemi nje president qe nuk shërben per asgje apo te jete i padobishëm ne rast krize politike, si dhe të përfshihet pjesa e referendumeve, si mekanizmi më drejtpërdrejtë i demokracisë. Këto janë disa prej elementëve domosdoshëm dhe mbi të gjitha të panegociueshëm që duhet të ndryshohen.

Ky ndryshim është thembra e Akilit sepse na eshte marre sovraniteti peng… sot nuk kemi perfaqesim real te vullnetit popullit…. askush nuk perfqesohet

E kam të rëndësishme te them pse jam ne proteste dhe pse kam suportuar protestën dhe protestuesit

Une aty s’jam pa qëllim, une jam per ndryshimin e sistemit me pika konkrete.

Deri tani kam mbështetur mbi 50 protestues, i ndjek procedurat deri në fund që nga arrestimi. Kemi disa vendime ku jane shpallur arrestimet e paligjshme. Kemi bere ankime ne apel per vendimet e tjera e tani jemi duke pritur.

Policisë i bën apel te respektojë vetem ligjin, të mos japin asnje urdhër paligjshëm, te mos i bindet asnje urdhëri te paligjshëm dhe zinxhiri komandues mos japë urdhëra të paligjshëm pasi nuk i përjashton nga përgjegjësia ligjore zbatimi urdherave të paligjshëm… Te referojnë dhe të dalin publikisht si sinjalizues nese jane urdhëruar ose jane ne dijeni te shkeljeve masive te ligjit, sepse aty ku punojnë eshte bere praktikë paligjshmeria, pasi kane mbrojtje ligjore si dhe në momentin qe ndalojnë dike dhe e neutralizojnë mos te ushtrojnë dhunë, asnje formë dhune, por te respektojnë te drejtat ligjore te tyre.”